PDF, Taşınabilir Belge Biçimi (Portable Document Format) anlamına gelir. Adobe, bir belgenin, okuyucunun kullandığı bilgisayardan, yazıcıdan ve o bilgisayarda yazı tipinin yüklü olup olmamasından bağımsız olarak, yazarının istediği gibi görünmesini sağlamak için bu formatı oluşturdu. Bu vaat, PDF'nin sözleşmeler, faturalar, kılavuzlar, formlar, biletler ve bilimsel makaleler için standart biçim haline gelmesinin nedenidir. Adobe, 2008 yılında PDF tanımını Uluslararası Standardizasyon Örgütü'ne devretti; böylece PDF artık tek bir şirkete ait bir format değil, açık bir standarttır.
Bir PDF bir sayfayı nasıl depolar
PDF bir sayfanın resmi değildir ve bir kelime işlemci belgesi de değildir. Numaralandırılmış nesnelerden (sayfalar, yazı tipleri, görüntüler, renk tanımları, ek açıklamalar) oluşan bir koleksiyondur ve dosyanın sonunda, her nesnenin nerede başladığını söyleyen bir tablo bulunur. Bir sayfa nesnesi, çizim talimatlarının bir listesini tutar: şu glifi şu koordinatlara koy, bu dikdörtgeni şu renkle doldur, bu görüntüyü şu kutuya yerleştir.
Talimatlar piksel tabanlı değil geometrik olduğu için, bir PDF'deki metin herhangi bir yakınlaştırma düzeyinde keskin kalır ve genellikle seçilebilir ve aranabilir. İstisna, sayfaya sarılmış bir kâğıt fotoğrafı olan taranmış PDF'dir: optik karakter tanıma çalıştırılana kadar içinde hiç metin yoktur.
Yazı tipleri normalde gömülüdür; yani yazı tipinin bir kopyası dosyanın içinde taşınır. Düzeni, o yazı tipini hiç görmemiş bir bilgisayarda bile aynı tutan budur ve aynı zamanda tek sayfalık bir mektubun PDF'sinin bile birkaç megabayt olabilmesinin nedenidir. Bir PDF, nesnelerini ayrı ayrı sıkıştırabilir ve PDF 1.5'ten itibaren birçok küçük nesneyi tek bir sıkıştırılmış akışta toplayabilir; bu nedenle, içeriği aynı olan iki dosya boyut olarak büyük ölçüde farklı olabilir.
Bir PDF hangi metaveriyi taşır
PDF, çoğu kişinin beklediğinden daha fazla üstveri taşır ve bunu aynı anda iki farklı yerde yapar.
İlki, bir okuyucunun belge özellikleri altında gösterdiği klasik alanlar kümesi olan belge bilgi sözlüğüdür. Burada Title, Author, Subject, Keywords, Creator (belgenin yazıldığı uygulama) ve PDF'yi fiilen yazan yazılım olan Producer alanlarını görürsünüz. Bunların yanında, genellikle D:20240418103122+02'00' biçiminde damgalanan ve hem zaman dilimini hem de anı kodlayan CreationDate ve ModifyDate alanları bulunur.
İkincisi Adobe'nin XML tabanlı üstveri paketi olan XMP'dir. XMP, aynı alanları yapılandırılmış bir biçimde tekrar edebilir ve bir belgenin PDF/A uyumluluk düzeyi, düzenlemeden sonra da geçerli kalan kalıcı belge tanımlayıcısı ve hangi uygulamaların belgeye dokunduğuna dair bir geçmiş gibi bilgileri beyan ettiği yerdir.
Bu alanlardan ikisine, bir dosyayı paylaşmadan önce yeniden bakmakta fayda vardır. Author alanı çoğu zaman, bilgisayarda oturum açmış kişinin hesap adından otomatik olarak doldurulur ve Producer yazılımınızı sürümüne kadar isimlendirir. Bir telefondan veya kamera uygulamasından dışa aktarılan bir PDF, içindeki görüntülerden de üstveri devralabilir. Tüm bunlar sayfada görünmez.
Yapının kendisi de belge hakkında bilgi verir: hangi özelliklerin bekleneceğini söyleyen PDF sürümü, sayfa sayısı, sayfa boyutu (point cinsinden), sayfa döndürmesi, dosyanın ekran okuyucular için etiketlenip etiketlenmediği ve şifrelenip şifrelenmediği veya dijital olarak imzalanıp imzalanmadığı.
PDF ne zaman kullanılmalı
Düzenin önemli olduğu ve belgenin tamamlandığı durumlarda PDF kullanın. Yazdırılacak, imzalanacak, arşivlenecek veya yazılım yüklemesini isteyemeyeceğiniz kişiler tarafından okunacak her şey için doğru seçenektir.
Yazım aşamasında ise doğru seçenek değildir. PDF'yi düzenlemek zordur (bir paragrafı yeniden akıtmak yerine sayfa üzerindeki nesneleri hareket ettirirsiniz), bu nedenle düzenlenebilir orijinali bir kelime işlemci biçiminde saklayın ve en sonda PDF'ye dışa aktarın. PDF ayrıca telefonda da zor okunur, çünkü sabit bir sayfa dar bir ekrana göre yeniden akamaz; bir ebook biçimi bunu çok daha iyi yönetir. Uzun süreli arşivleme için, PDF/A profili, sıradan bir PDF'yi yirmi yıl sonra açmayı riskli hale getiren özellikleri özellikle yasaklamak üzere tanımlanmıştır.