Το ODT είναι το έγγραφο κειμένου του OpenDocument Format, του ανοικτού προτύπου που αναπτύχθηκε από το κονσόρτσιουμ OASIS και δημοσιεύτηκε ως πρότυπο ISO. Είναι η εγγενής μορφή των LibreOffice Writer και Apache OpenOffice Writer και σχεδιάστηκε εξαρχής ως προδιαγραφή που μπορεί να υλοποιηθεί, και όχι ως περιγραφή του τι τύχαινε να κάνει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Πολλές κυβερνήσεις το υιοθέτησαν ως επίσημη μορφή εγγράφων ακριβώς για αυτόν τον λόγο.
Πώς ένα ODT αποθηκεύει ένα έγγραφο
Δομικά, ένα ODT είναι πολύ κοντά σε ένα DOCX: ένα αρχείο ZIP που περιέχει XML. Το κείμενο βρίσκεται στο content.xml, τα στυλ στο styles.xml, τα μεταδεδομένα στο meta.xml και οι εικόνες σε έναν φάκελο Pictures/ ως κανονικά αρχεία εικόνας. Μια εγγραφή mimetype αποθηκεύεται πρώτη και μη συμπιεσμένη, ώστε ένα πρόγραμμα να μπορεί να αναγνωρίσει το αρχείο χωρίς να το αποσυμπιέσει.
Οι διαφορές βρίσκονται στις λεπτομέρειες της σήμανσης και όχι στη συσκευασία. Το OpenDocument διατηρεί πιο καθαρό διαχωρισμό ανάμεσα στο περιεχόμενο και τη μορφοποίηση και χρησιμοποιεί ένα ενιαίο λεξιλόγιο για έγγραφα κειμένου, υπολογιστικά φύλλα και παρουσιάσεις, ώστε ένα ODT και ένα ODS να έχουν αναγνωρίσιμα την ίδια σχεδιαστική λογική.
Η αμφίδρομη μετατροπή μεταξύ ODT και DOCX λειτουργεί, και τόσο το LibreOffice όσο και οι πρόσφατες εκδόσεις του Word την υποστηρίζουν, αλλά δεν είναι χωρίς απώλειες προς καμία κατεύθυνση. Πολύπλοκες διατάξεις, ορισμένα σχήματα αρίθμησης και τα ιστορικά παρακολούθησης αλλαγών είναι τα σημεία όπου τα δύο λεξιλόγια δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα ODT
Όλα βρίσκονται συγκεντρωμένα σε ένα αναγνώσιμο σημείο, το meta.xml, γεγονός που κάνει το ODT τη πιο εύκολη από τις μορφές γραφείου για χειροκίνητο έλεγχο.
Τα τυπικά πεδία είναι τα dc:title, dc:subject, dc:description, dc:language, meta:keyword και οι ημερομηνίες Dublin Core dc:date για την τελευταία τροποποίηση και meta:creation-date για την αρχική δημιουργία. Η συγγραφή χωρίζεται στα δύο: το meta:initial-creator αναφέρει ποιος ξεκίνησε το έγγραφο και το dc:creator ποιος το αποθήκευσε τελευταίος.
Στη συνέχεια έρχονται τα στατιστικά, και είναι εξίσου αποκαλυπτικά με αυτά του Word. Το meta:generator αναφέρει την ακριβή έκδοση της εφαρμογής που έγραψε το αρχείο, μέχρι και το string έκδοσης. Το meta:editing-cycles μετρά πόσες φορές το έγγραφο άνοιξε και αποθηκεύτηκε. Το meta:editing-duration καταγράφει τον συνολικό χρόνο επεξεργασίας ως διάρκεια ISO, όπως το PT2H14M. Ένα στοιχείο meta:document-statistic περιλαμβάνει σε μία μόνο εγγραφή τον αριθμό σελίδων, λέξεων, χαρακτήρων, παραγράφων, πινάκων και εικόνων.
Υποστηρίζονται επίσης πεδία που ορίζει ο χρήστης, ώστε ένα έγγραφο να μπορεί να φέρει οποιεσδήποτε προσαρμοσμένες ιδιότητες έχει προσθέσει ένα πρότυπο ή ένα εργαλείο ροής εργασιών και που κανείς δεν έχει ξαναδεί από τότε.
Πότε να χρησιμοποιείτε ODT
Χρησιμοποιήστε ODT όταν χρειάζεστε ένα επεξεργάσιμο έγγραφο σε μορφή που δεν ανήκει σε κανέναν: για έργα του δημόσιου τομέα όπου απαιτείται ανοικτό πρότυπο, για μακροχρόνια αποθήκευση επεξεργάσιμου κειμένου και κάθε φορά που προτιμάτε να μη βασίζεστε στον οδικό χάρτη ενός μόνο προμηθευτή.
Χρησιμοποιήστε DOCX αντί για ODT όταν συνεργάζεστε με άτομα που δουλεύουν στο Word όλη μέρα· η μετατροπή μορφής είναι ένας επιπλέον παράγοντας που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε έναν κύκλο ανασκόπησης. Και όπως με κάθε επεξεργάσιμη μορφή, εξαγάγετε σε PDF πριν στείλετε ένα έγγραφο που θεωρείτε ολοκληρωμένο, καθώς η διάταξη ενός ODT εξαρτάται από τις γραμματοσειρές που είναι εγκατεστημένες στον υπολογιστή του αναγνώστη.