ODT to tekstowy dokument w formacie OpenDocument, otwartym standardzie opracowanym przez konsorcjum OASIS i opublikowanym jako standard ISO. Jest to natywny format programów LibreOffice Writer i Apache OpenOffice Writer, a od początku został zaprojektowany jako specyfikacja możliwa do zaimplementowania, a nie opis tego, co akurat robi jeden program. Wiele rządów przyjęło go jako oficjalny format dokumentów właśnie z tego powodu.
Jak plik ODT przechowuje dokument
Strukturalnie ODT jest bardzo podobny do DOCX: to archiwum ZIP zawierające XML. Tekst znajduje się w content.xml, style w styles.xml, metadane w meta.xml, a obrazy w folderze Pictures/ jako zwykłe pliki graficzne. Wpis mimetype jest zapisany jako pierwszy i nieskompresowany, aby program mógł rozpoznać plik bez jego rozpakowywania.
Różnice dotyczą szczegółów znaczników, a nie sposobu pakowania. OpenDocument lepiej rozdziela treść od stylów i używa jednego słownictwa dla dokumentów tekstowych, arkuszy kalkulacyjnych i prezentacji, dzięki czemu ODT i ODS mają wyraźnie ten sam projekt.
Dwukierunkowa konwersja między ODT i DOCX działa i potrafią ją zarówno LibreOffice, jak i nowsze wersje Worda, ale w żadnym kierunku nie jest bezstratna. Przy złożonych układach, niektórych schematach numeracji oraz historii śledzonych zmian słownictwa obu formatów nie pokrywają się dokładnie.
Jakie metadane zawiera plik ODT
Wszystko znajduje się w jednym czytelnym miejscu, meta.xml, co sprawia, że ODT jest najłatwiejszym z biurowych formatów do ręcznej inspekcji.
Standardowe pola to dc:title, dc:subject, dc:description, dc:language, meta:keyword oraz daty Dublin Core: dc:date dla ostatniej modyfikacji i meta:creation-date dla utworzenia. Informacje o autorstwie są podzielone na dwie części: meta:initial-creator wskazuje osobę, która rozpoczęła dokument, a dc:creator osobę, która zapisała go jako ostatnia.
Następnie pojawiają się statystyki, równie szczegółowe jak w Wordzie. meta:generator podaje dokładne wydanie aplikacji, które zapisało plik, łącznie z wersją. meta:editing-cycles zlicza, ile razy dokument został otwarty i zapisany. meta:editing-duration zapisuje łączny czas edycji jako czas trwania w formacie ISO, na przykład PT2H14M. Element meta:document-statistic zawiera jednocześnie liczbę stron, słów, znaków, akapitów, tabel i obrazów.
Obsługiwane są też pola zdefiniowane przez użytkownika, więc dokument może przenosić dowolne własne właściwości dodane przez szablon lub aplikację workflow, których nikt od tamtej pory nie oglądał.
Kiedy używać formatu ODT
Używaj ODT, gdy potrzebujesz edytowalnego dokumentu w formacie, który nie należy do nikogo: do pracy w sektorze publicznym, gdzie wymagany jest otwarty standard, do długoterminowego przechowywania edytowalnego tekstu oraz zawsze wtedy, gdy wolisz nie polegać na planach rozwoju jednego dostawcy.
Zamiast tego użyj DOCX, gdy współpracujesz z osobami, które pracują w Wordzie przez cały dzień; konwersja formatu to kolejna rzecz, która może się nie udać w trakcie recenzji. I jak w przypadku każdego formatu edytowalnego, wyeksportuj dokument do PDF przed wysłaniem go jako wersji ostatecznej, ponieważ układ ODT zależy od czcionek zainstalowanych na komputerze odbiorcy.