Το AAC, ή Advanced Audio Coding, είναι μια μορφή απωλεστικής συμπίεσης ήχου που ήρθε μετά το MP3 και σχεδιάστηκε για να το αντικαταστήσει. Αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1990 από μια ομάδα εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των Fraunhofer IIS, Dolby, AT&T, Sony και Nokia, και δημοσιεύθηκε από τη Moving Picture Experts Group ως μέρος των προτύπων MPEG-2 και στη συνέχεια MPEG-4. Σχεδόν σίγουρα το ακούτε καθημερινά χωρίς να το αντιλαμβάνεστε: το AAC είναι ο ήχος στα περισσότερα αρχεία βίντεο, στη ψηφιακή μετάδοση, στις εφαρμογές streaming και σχεδόν σε κάθε τραγούδι που αγοράζεται από online κατάστημα.
Ένας κωδικοποιητής, όχι μορφή αρχείου
Αυτό είναι το βασικό που πρέπει να καταλάβετε για το AAC και εξηγεί όλα τα υπόλοιπα. Το AAC είναι ένας codec, μια μέθοδος συμπίεσης και αποσυμπίεσης ήχου. Δεν είναι πραγματικά ένας τρόπος αποθήκευσής του. Όπως και το MP3, είναι απωλεστικό: χωρίζει τον ήχο σε μικρά τμήματα, τα μετατρέπει σε συχνότητες και απορρίπτει ό,τι ο ακροατής είναι απίθανο να ακούσει, αλλά το κάνει με μεγαλύτερα, πιο ευέλικτα τμήματα και καλύτερα εργαλεία, ώστε γενικά να ακούγεται καλύτερα από το MP3 στο ίδιο bitrate. Υπάρχουν πολλά προφίλ: το απλό AAC-LC είναι το καθημερινό, ενώ το HE-AAC αναδομεί ξεχωριστά τις υψηλές συχνότητες και διατηρεί καλή ποιότητα σε πολύ χαμηλά bitrates.
Επειδή είναι μόνο codec, ο ήχος AAC συνήθως μεταφέρεται μέσα σε ένα container που ξέρει πώς να οργανώνει ροές και ετικέτες. Αυτό το container είναι συνήθως το MP4, γι' αυτό τα περισσότερα αρχεία μουσικής AAC έχουν κατάληξη .m4a αντί για .aac. Ένα αρχείο που κλείνει πραγματικά σε .aac είναι τυπικά ένα γυμνό Audio Data Transport Stream: τίποτα άλλο εκτός από διαδοχικά καρέ AAC, το καθένα με μια μικρή κεφαλίδα που δίνει το προφίλ, τον ρυθμό δειγματοληψίας και τη διάταξη καναλιών. Παίζει και μπορεί να κοπεί και να ενωθεί, αλλά δεν έχει καμία δομή πέρα από τον ίδιο τον ήχο.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα αρχείο AAC
Η ειλικρινής απάντηση, για μια ακατέργαστη ροή, είναι σχεδόν καμία. Δεν υπάρχει χώρος σε αυτήν για τίτλο, καλλιτέχνη ή ημερομηνία. Οι κεφαλίδες των καρέ περιγράφουν μόνο το πώς θα γίνει η αποκωδικοποίηση του ήχου και τίποτα παραπάνω, επομένως μια αναφορά μεταδεδομένων σε ένα γυμνό αρχείο AAC μπορεί να εμφανίζει μόνο το προφίλ, τον ρυθμό δειγματοληψίας, τον αριθμό καναλιών και τη διάρκεια. Δεν είναι κενό στην αναφορά. Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτε άλλο μέσα στο αρχείο.
Δύο πράγματα περιπλέκουν αυτήν την εικόνα. Πρώτον, κάποιο λογισμικό «κολλάει» μια ετικέτα ID3v2, την ίδια που χρησιμοποιεί το MP3, στην αρχή μιας ροής AAC. Είναι σύμβαση και όχι μέρος του προτύπου, αλλά λειτουργεί, οπότε μπορεί τελικά να δείτε τίτλο, καλλιτέχνη, άλμπουμ, εξώφυλλο και όνομα κωδικοποιητή. Περιστασιακά μια ετικέτα APE χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο. Δεύτερον, και πολύ συχνότερα, αυτό που ο κόσμος αποκαλεί αρχείο AAC είναι στην πραγματικότητα ένα αρχείο MP4. Τότε τα μεταδεδομένα ανήκουν στο container και είναι πολλά: εγγραφές τύπου iTunes για τίτλο, καλλιτέχνη, καλλιτέχνη άλμπουμ, αριθμό κομματιού, έτος, είδος, συνθέτη, σχόλιο, artwork και εργαλείο κωδικοποίησης, συν χρονικές σημάνσεις δημιουργίας και τροποποίησης στην κεφαλίδα του container.
Αυτή η διάκριση έχει σημασία αν σας νοιάζει το απόρρητο. Μια γυμνή ροή AAC ουσιαστικά δεν αποκαλύπτει τίποτα για εσάς. Ένα περιτύλιγμα MP4 μπορεί να μεταφέρει το όνομα του λογισμικού που δημιούργησε το αρχείο, ένα σχόλιο που πληκτρολόγησε κάποιος και, στην περίπτωση αγορασμένου κομματιού, τη διεύθυνση email του λογαριασμού αγοράς, το όνομα του κατόχου του λογαριασμού και μια ημερομηνία αγοράς. Πριν, λοιπόν, αναρωτηθείτε τι αποκαλύπτει ένα αρχείο AAC, βεβαιωθείτε τι είναι στην πραγματικότητα. Μια αναφορά μεταδεδομένων σάς δείχνει αν βλέπετε μια ακατέργαστη ροή ή ένα container.
Πότε να χρησιμοποιείτε AAC
Χρησιμοποιήστε AAC όταν θέλετε απωλεστικό ήχο που να ακούγεται καλά με μέγεθος αρχείου σε λογικά επίπεδα και να παίζει ακόμη σε συνηθισμένα τηλέφωνα, προγράμματα περιήγησης, αυτοκίνητα και τηλεοράσεις. Σε σύγκριση με το MP3 προσφέρει καλύτερη ποιότητα για τον ίδιο αριθμό bit και υποστηρίζει περισσότερα κανάλια και ρυθμούς δειγματοληψίας. Σε σύγκριση με το Opus υστερεί σε απόδοση σε χαμηλά bitrates, αλλά υπερέχει σε υποστήριξη υλικού. Και αν σκοπεύετε να προσθέσετε ετικέτες στο αρχείο, αποθηκεύστε τον ήχο AAC σε container MP4 ως .m4a αντί να κρατήσετε μια ακατέργαστη ροή, γιατί αυτό είναι το μόνο μέρος όπου μπορούν να υπάρχουν ετικέτες.