Το WAV είναι η μορφή που χρησιμοποιεί τα Windows για ακατέργαστο ήχο από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το όρισαν μαζί η Microsoft και η IBM, και το πλήρες όνομά του είναι Waveform Audio File Format. Η ιδέα ήταν απλή: αποθήκευση του ήχου ακριβώς όπως τον αναπαράγει μια κάρτα ήχου, χωρίς καμία έξυπνη συμπίεση που πρέπει πρώτα να αποσυμπιεστεί. Αυτό κάνει το WAV την απλή, αξιόπιστη επιλογή για ηχογράφηση, επεξεργασία και mastering, και εξακολουθεί να είναι η μορφή στην οποία γράφει το περισσότερο λογισμικό ήχου όταν του ζητάτε να μη συμπιέσει τίποτα.
Πώς ένα αρχείο WAV αποθηκεύει ήχο
Ένα αρχείο WAV είναι ένα αρχείο RIFF. Το RIFF, Resource Interchange File Format, είναι ένα container φτιαγμένο από επισημασμένα blocks που ονομάζονται chunks, το καθένα δηλώνει το όνομά του και το μήκος του. Δύο chunks έχουν τη μεγαλύτερη σημασία. Το format chunk δηλώνει πώς έχει κωδικοποιηθεί ο ήχος: ρυθμός δειγματοληψίας, βάθος bit και αριθμός καναλιών. Το data chunk είναι ο ίδιος ο ήχος, συνήθως ασυμπίεστος PCM, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μακριά λίστα αριθμών που μετρούν το ηχητικό κύμα δεκάδες χιλιάδες φορές το δευτερόλεπτο. Όλα τα υπόλοιπα είναι προαιρετικά, και ένας player που δεν αναγνωρίζει ένα chunk μπορεί να το παραλείψει.
Επειδή τίποτα δεν συμπιέζεται, το WAV είναι lossless: αυτό που παίρνετε πίσω είναι ακριβώς αυτό που μπήκε, και το μέγεθος του αρχείου είναι απλή αριθμητική. Στερεοφωνικός ήχος ποιότητας CD τρέχει στα 44.100 δείγματα το δευτερόλεπτο, 16 bit το καθένα, σε δύο κανάλια, κάτι που αντιστοιχεί σε λίγο πάνω από 10 MB το λεπτό. Το WAV μπορεί επίσης να περιέχει συμπιεσμένο ήχο, όπως ADPCM ή A-law, δηλώνοντας διαφορετικό κωδικό στο format chunk, αν και αυτό είναι σπάνιο σήμερα. Ένας πραγματικός περιορισμός προέρχεται από τα μήκη chunks 32-bit του RIFF: ένα αρχείο WAV δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 4 GB, γι' αυτό και πολύ μεγάλες ηχογραφήσεις μερικές φορές φτάνουν ως RF64 ή Wave64.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα αρχείο WAV
Τα metadata ενός WAV είναι προαιρετικά, και το πόσα θα βρείτε εξαρτάται εντελώς από το ποιο πρόγραμμα έγραψε το αρχείο. Η κλασική τους θέση είναι ένα chunk LIST με εγγραφές INFO, επίσης επισημασμένες με τέσσερις χαρακτήρες: INAM (τίτλος), IART (καλλιτέχνης), IPRD (άλμπουμ ή προϊόν), ICRD (ημερομηνία δημιουργίας), IGNR (είδος), ICMT (σχόλιο), ICOP (πνευματικά δικαιώματα), IENG (ηχολήπτης) και ISFT, το λογισμικό που δημιούργησε το αρχείο. Ορισμένα προγράμματα γράφουν μια ετικέτα ID3 ή ένα πακέτο XMP σε δικό τους chunk, και λογισμικό για μουσική μπορεί να προσθέσει δείκτες cue ή σημεία loop.
Το ενδιαφέρον chunk είναι το bext, η επέκταση Broadcast Wave που χρησιμοποιείται σε ραδιόφωνο, κινηματογράφο και τηλεόραση. Καταγράφει μια περιγραφή ελεύθερου κειμένου, έναν δημιουργό και μια αναφορά δημιουργού, την ημερομηνία και ώρα δημιουργίας, ένα ιστορικό κωδικοποίησης και μια χρονική αναφορά που «καρφιτσώνει» την ηχογράφηση σε timecode στο γύρισμα. Οι field recorders προσθέτουν συχνά ένα chunk iXML επιπλέον, που περιέχει ονόματα project, σκηνής, λήψης και ταινίας, τα ονόματα των επιμέρους καναλιών, το μοντέλο και τον σειριακό αριθμό της συσκευής και, σε ορισμένα recorders, τις συντεταγμένες του σημείου όπου βρισκόσασταν.
Έτσι, μια αναφορά WAV μπορεί να αποκαλύψει πολλά. Το όνομα ενός ηχολήπτη, ένα στούντιο, μια ημερομηνία γυρίσματος, ένας σειριακός αριθμός συσκευής και μια τοποθεσία υπάρχουν όλα σε ένα κανονικό broadcast WAV χωρίς να έχει χρειαστεί κάποιος να τα προσθέσει συνειδητά. Ένα WAV που έχει εξαχθεί από έναν απλό recorder, από την άλλη, μπορεί να μην έχει καθόλου περιγραφικά metadata πέρα από το format chunk. Και τα δύο είναι απολύτως έγκυρα αρχεία, γι' αυτό αξίζει να ελέγξετε αντί να υποθέτετε.
Πότε να χρησιμοποιείτε WAV
Χρησιμοποιήστε WAV όσο δουλεύετε: για ηχογράφηση, επεξεργασία, layering ή όταν παραδίδετε ήχο σε κάποιον που θα τον επεξεργαστεί περαιτέρω. Δεν υπάρχει κόστος αποκωδικοποίησης, κάθε editor το καταλαβαίνει και καμία σειρά επεξεργασιών δεν μειώνει την ποιότητα. Για αποθήκευση, η προφανής εναλλακτική είναι το FLAC, που είναι επίσης lossless αλλά αισθητά μικρότερο και πολύ καλύτερο στη διαχείριση tags. Για αποστολή μουσικής σε ακροατές, τα MP3 ή AAC θα έχουν ένα κλάσμα του μεγέθους, με ποιότητα που οι περισσότεροι δεν αμφισβητούν. Κρατήστε το WAV ως master και δημιουργήστε από αυτό τα μικρότερα αρχεία.