RTF σημαίνει Rich Text Format. Η Microsoft το δημοσίευσε το 1987 ως τρόπο μεταφοράς μορφοποιημένων εγγράφων μεταξύ προγραμμάτων που διαφορετικά δεν είχαν τίποτα κοινό, και πέτυχε σε τέτοιο βαθμό ώστε σχεδόν κάθε πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου που γράφτηκε ποτέ μπορεί ακόμη να το διαβάσει. Ενώ το απλό κείμενο δεν έχει καθόλου μορφοποίηση και το DOC είχε μορφοποίηση που κανείς εκτός της Microsoft δεν μπορούσε να αποκωδικοποιήσει με αξιοπιστία, το RTF έκανε τη μορφοποίηση ορατή και προσβάσιμη.
Πώς ένα RTF αποθηκεύει μορφοποίηση
Ένα αρχείο RTF είναι απλό κείμενο. Ανοίξτε το σε έναν επεξεργαστή κειμένου και μπορείτε να διαβάσετε και τα λόγια σας και τις οδηγίες γύρω τους, επειδή η μορφοποίηση εκφράζεται ως λέξεις ελέγχου: εντολές με πρόθεμα ανάποδη κάθετο αναμεμειγμένες με το κείμενο. Το \b ενεργοποιεί τα έντονα και το \b0 τα απενεργοποιεί, το \i κάνει το ίδιο για τα πλάγια, το \par τερματίζει μια παράγραφο, το \fs24 ορίζει το μέγεθος γραμματοσειράς σε μισά στιγμιότυπα, επομένως 24 σημαίνει 12 στιγμές. Οι γραμματοσειρές και τα χρώματα δηλώνονται σε πίνακες στην αρχή του αρχείου και στη συνέχεια αναφέρονται με αριθμό.
Αυτή η διαφάνεια είναι η δύναμη και η αδυναμία της μορφής. Ένα μερικώς κατεστραμμένο RTF μπορεί συχνά να διασωθεί με το χέρι και ένα πρόγραμμα που καταλαβαίνει μόνο τις μισές λέξεις ελέγχου θα εξακολουθεί να εμφανίζει το κείμενό σας με μέρος της μορφοποίησης. Όμως οι εικόνες ενσωματώνονται ως μεγάλες δεκαεξαδικές συμβολοσειρές και όχι ως συμπιεσμένα δυαδικά δεδομένα, οπότε ένα RTF με μερικές φωτογραφίες γίνεται τεράστιο, συχνά αρκετές φορές μεγαλύτερο από το ίδιο έγγραφο σε DOCX.
Δεν υπάρχει καθόλου συμπίεση στη μορφή, ούτε περίβλημα ZIP. Αυτό που κερδίζετε σε ανθεκτικότητα το πληρώνετε σε bytes.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα RTF
Το RTF διαθέτει μια προαιρετική ομάδα πληροφοριών, γραμμένη ως \info κοντά στην αρχή του αρχείου, και είναι πιο λιτή σε σύγκριση με DOC ή DOCX. Όταν μια εφαρμογή τη συμπληρώνει, μπορεί να βρείτε \title, \subject, \author, \keywords, \doccomm για σχόλια και \operator για όποιον επεξεργάστηκε τελευταίος το έγγραφο.
Οι ημερομηνίες εμφανίζονται ως δομημένες ομάδες: \creatim για τον χρόνο δημιουργίας και \revtim για την τελευταία αναθεώρηση, καθεμία με ξεχωριστές λέξεις ελέγχου για έτος, μήνα, ημέρα, ώρα και λεπτό. Συνήθως υπάρχει ένας αριθμός έκδοσης \vern, μια μέτρηση \edmins των λεπτών επεξεργασίας και μια μέτρηση σελίδων \nofpages.
Δύο πράγματα κάνουν αυτά τα μεταδεδομένα ασυνήθιστα. Είναι προαιρετικά: πολλά αρχεία RTF δεν έχουν καθόλου ομάδα πληροφοριών, επομένως μια αναφορά μεταδεδομένων για ένα τέτοιο αρχείο μπορεί νόμιμα να είναι σχεδόν κενή. Και είναι αναγνώσιμα μέσα στο ίδιο το αρχείο, ώστε να μπορείτε να επιβεβαιώσετε ακριβώς τι υπάρχει ανοίγοντας το έγγραφο σε έναν επεξεργαστή κειμένου, κάτι που δεν ισχύει για καμία άλλη μορφή μορφοποιημένου εγγράφου.
Πότε να χρησιμοποιείτε RTF
Χρησιμοποιήστε RTF όταν χρειάζεστε μορφοποιημένο κείμενο που να ανοίγει σε κάτι που δεν μπορείτε να προβλέψετε: έναν παλιό υπολογιστή, έναν απλό επεξεργαστή, ένα σύστημα χωρίς εγκατεστημένη σουίτα γραφείου. Είναι επίσης μια λογική μορφή ανταλλαγής όταν ένα έγγραφο αποτελείται κυρίως από κείμενο και θέλετε να είστε βέβαιοι ότι ο παραλήπτης μπορεί να το ανοίξει.
Μην το χρησιμοποιείτε για οτιδήποτε περιέχει πολλές εικόνες, όπου το μέγεθος του αρχείου γίνεται υπερβολικό, ή για έγγραφα με πολύπλοκη διάταξη, την οποία το RTF αποδίδει ανεπαρκώς. Για καθημερινή επεξεργασία, τα DOCX ή ODT είναι καλύτερα σε κάθε περίπτωση, ενώ για τελικό έγγραφο εξάγετε σε PDF.