Το WMV σημαίνει Windows Media Video και είναι μια οικογένεια μορφών συμπίεσης βίντεο που ανέπτυξε η Microsoft ως διάδοχο των παλαιότερων μορφών βίντεο των Windows. Εμφανίστηκε όταν το βίντεο στο διαδίκτυο άρχιζε να λειτουργεί και η Microsoft ήθελε μια μορφή που να γίνεται εύκολα streaming μέσω modem, να παίζει σε κάθε υπολογιστή με Windows και να μπορεί να «κλειδώνεται» από όποιον πουλούσε το βίντεο. Η τελευταία έκδοση, WMV 9, υποβλήθηκε αργότερα σε οργανισμό τυποποίησης και δημοσιεύτηκε ως VC-1, που εμφανίστηκε επίσης και σε δίσκους Blu-ray. Σήμερα θα συναντήσετε αρχεία WMV κυρίως σε παλιότερο υλικό: ηχογραφήσεις που έγιναν με εργαλεία των Windows, εκπαιδευτικά και εταιρικά βίντεο, πλάνα κάμερας της εποχής και λήψεις που αγοράστηκαν από κάποιο Windows Media shop.
Πώς είναι δομημένο ένα αρχείο WMV
Υπάρχει μια διάκριση που αξίζει να γνωρίζετε, επειδή εξηγεί πολλή σύγχυση. Το WMV είναι ο codec, η συμπίεση που εφαρμόζεται στην εικόνα. Το container που το περιέχει είναι το ASF, το Advanced Systems Format, που σχεδίασε η Microsoft για streaming. Τα αρχεία με βίντεο στο εσωτερικό τους παίρνουν την επέκταση .wmv, όσα περιέχουν μόνο ήχο την επέκταση .wma και και τα δύο είναι στην ουσία το ίδιο είδος αρχείου.
Το ASF είναι δομημένο από αντικείμενα, το καθένα αναγνωρισμένο από έναν μακρύ, μοναδικό αριθμό αντί για ένα αναγνώσιμο όνομα. Μια κεφαλίδα στην αρχή περιγράφει το αρχείο και κάθε ροή μέσα σε αυτό· ακολουθεί ένα αντικείμενο δεδομένων που περιέχει το μέσο χωρισμένο σε πακέτα σταθερού μεγέθους με πληροφορίες χρονισμού· αντικείμενα ευρετηρίου στο τέλος επιτρέπουν στον player να κάνει αναζήτηση. Η πακετοποίηση του μέσου είναι αυτό που έκανε το ASF καλό στο streaming, επειδή ένας διακομιστής μπορούσε να στέλνει πακέτα όποτε χρειάζονταν και ένας player μπορούσε να ανακάμπτει από κάποιο χαμένο. Η συμπίεση είναι απωλεστική και το WMV ρυθμίστηκε για χαμηλά bit rates, γι' αυτό τα παλιά κλιπ WMV συχνά φαίνονται «μαλακά» όταν απλώνονται σε μια σύγχρονη οθόνη.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα αρχείο WMV
Το ASF έχει σωστό σχεδιασμό μεταδεδομένων, επομένως ένα WMV μπορεί να περιέχει αρκετές πληροφορίες.
- Το αντικείμενο ιδιοτήτων αρχείου περιέχει την ημερομηνία δημιουργίας, το μέγεθος του αρχείου, τη διάρκεια, τον αριθμό των πακέτων και το μέγιστο bit rate.
- Το αντικείμενο περιγραφής περιεχομένου περιέχει πέντε κλασικά πεδία: τίτλος, δημιουργός, πνευματικά δικαιώματα, περιγραφή και αξιολόγηση.
- Ένα αντικείμενο εκτεταμένης περιγραφής περιέχει ελεύθερα ζεύγη ονόματος και τιμής. Τα ονόματα της ίδιας της Microsoft έχουν πρόθεμα και καλύπτουν τον τίτλο άλμπουμ, το είδος, το έτος, τον αριθμό κομματιού, τον εκδότη, τον πάροχο, τις ρυθμίσεις κωδικοποίησης και το όνομα και την έκδοση του εργαλείου που δημιούργησε το αρχείο. Εδώ μπορεί επίσης να ενσωματωθεί το εξώφυλλο.
- Κάθε ροή έχει το δικό της αντικείμενο ιδιοτήτων, στο οποίο αναφέρονται ο codec, οι διαστάσεις, ο ρυθμός καρέ, ο ρυθμός δειγματοληψίας ήχου και ο αριθμός καναλιών.
Δεν υπάρχει μπλοκ EXIF σε ένα WMV ούτε τυπικό πεδίο GPS, επομένως η τοποθεσία συνήθως δεν είναι μέρος της εικόνας. Τα προσωπικά ίχνη είναι το όνομα του δημιουργού, η ημερομηνία δημιουργίας και το εργαλείο κωδικοποίησης, που μαζί δείχνουν ποιος δημιούργησε το αρχείο, πότε και με τι.
Ένα επιπλέον πεδίο αξίζει να το κατανοήσετε. Το ASF υποστηρίζει διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων και ένα προστατευμένο αρχείο φέρει ένα αντικείμενο κρυπτογράφησης που αναφέρει τον διακομιστή αδειοδότησης με τον οποίο θέλει να επικοινωνήσει. Αν μια αναφορά εμφανίζει αυτό το αντικείμενο, το αρχείο δεν είναι απλώς ένα βίντεο: χρειάζεται μια άδεια που ο υπολογιστής σας μπορεί να μην μπορεί πλέον να αποκτήσει, και κανένα εργαλείο μετατροπής δεν μπορεί νόμιμα να την αφαιρέσει. Αυτός είναι ο συνηθισμένος λόγος που ένα παλιό αγορασμένο WMV αρνείται να παίξει.
Πότε έχει ακόμα νόημα η χρήση του WMV
Σχεδόν ποτέ για νέα αρχεία. Το WMV είχε νόημα όταν το Windows Media Player θεωρούνταν ο δεδομένος player και το εύρος ζώνης ήταν περιορισμένο. Η υποστήριξη εκτός Windows ήταν πάντα ελλιπής, τα τηλέφωνα και τα προγράμματα περιήγησης γενικά δεν το αναπαράγουν και οι σύγχρονοι codecs προσφέρουν καλύτερη ποιότητα ανά megabyte.
Η εναλλακτική είναι το MP4 με H.264, που παίζει σχεδόν παντού και συμπιέζει καλύτερα. Μετατρέψτε ένα WMV όταν θέλετε να συνεχίσετε να το βλέπετε ή να το μοιραστείτε, κρατήστε το πρωτότυπο αν είναι το μοναδικό αντίγραφο κάποιου περιεχομένου και ελέγξτε πρώτα για εκείνο το αντικείμενο κρυπτογράφησης, επειδή ένα προστατευμένο αρχείο δεν θα μετατραπεί.