TIFF σημαίνει Tagged Image File Format. Δημιουργήθηκε από την Aldus, με τη συμβολή της Microsoft, ώστε οι σαρωτές και το λογισμικό σελιδοποίησης να έχουν μία μορφή αρχείου στην οποία θα μπορούσαν όλοι να συμφωνήσουν, και η Adobe το υποστηρίζει από τότε που εξαγόρασε την Aldus. Η λέξη tagged είναι όλη η ιδέα: αντί για μια σταθερή δομή, ένα TIFF είναι ένας κατάλογος αριθμημένων tags, όπου το καθένα δηλώνει τι σημαίνει ένα τμήμα του αρχείου. Αυτό το κάνει εξαιρετικά ευέλικτο, γι’ αυτό έγινε το πρότυπο για σάρωση, αρχειοθέτηση, παραγωγή για εκτύπωση και φαξ, και γι’ αυτό δύο TIFF μπορεί να διαφέρουν τόσο ώστε ένα πρόγραμμα να διαβάζει το ένα χωρίς πρόβλημα και να απορρίπτει το άλλο.
Πώς ένα TIFF αποθηκεύει την εικόνα του
Ένα TIFF ξεκινά με μια μικρή κεφαλίδα που δηλώνει τη διάταξη των bytes, δηλαδή ποιο άκρο ενός αριθμού γράφεται πρώτο, με ένδειξη II ή MM, και δείχνει στον πρώτο κατάλογο αρχείων εικόνας. Αυτός ο κατάλογος είναι μια λίστα από tags· κάποια περιέχουν την τιμή τους απευθείας, άλλα τη θέση στο αρχείο όπου βρίσκονται τα πραγματικά δεδομένα. Κάθε κατάλογος μπορεί να δείχνει σε έναν άλλον, ώστε ένα αρχείο TIFF να μπορεί να περιέχει πολλές εικόνες, κάτι που επιτρέπει πολύ-σελιδικές σαρώσεις και φαξ.
Τα ίδια τα pixels μπορούν να αποθηκευτούν με διάφορους τρόπους, και ένα tag δηλώνει ποιος:
- Χωρίς συμπίεση, για μέγιστη απλότητα και μέγεθος.
- LZW, Deflate ή PackBits, όλα χωρίς απώλειες, και η συνηθισμένη επιλογή για πρωτότυπα φωτογραφιών.
- CCITT Group 3 και Group 4, μέθοδοι χωρίς απώλειες σχεδιασμένες για ασπρόμαυρο φαξ και σαρώσεις εγγράφων.
- JPEG, που κάνει το συγκεκριμένο TIFF με απώλειες.
Έτσι, ένα TIFF είναι χωρίς απώλειες στη συνηθισμένη χρήση, αλλά όχι εξ ορισμού: εξαρτάται από το tag συμπίεσης. Η μορφή φτάνει επίσης πέρα από τις συνηθισμένες εικόνες: 16 και 32 bit ανά κανάλι, χρώμα CMYK και Lab για εκτύπωση, κανάλια άλφα, πλακίδια για πολύ μεγάλες εικόνες και ιδιωτικά tags όπου τα προγράμματα κρατούν τα δικά τους πρόσθετα, συμπεριλαμβανομένων των layers του Photoshop.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα TIFF
Περισσότερο από κάθε άλλη συνηθισμένη μορφή εικόνας, επειδή σε ένα TIFF τα μεταδεδομένα και η εικόνα αποθηκεύονται με τον ίδιο τρόπο, ως tags.
- Baseline TIFF tags που μοιάζουν με κεφαλίδα εγγράφου:
ImageDescription,Make,Model,Software,DateTime,Artist,Copyright,HostComputer,Orientationκαι τα tags ανάλυσης. - EXIF, το πρότυπο μεταδεδομένων κάμερας, βρίσκεται σε έναν ιδιωτικό κατάλογο στον οποίο δείχνει ένα tag. Αυτό δεν είναι τυχαίο: το EXIF σχεδιάστηκε πάνω στη δομή του TIFF, γι’ αυτό το μπλοκ EXIF μέσα σε ένα JPG είναι στην ουσία ένα μικρό TIFF. Περιμένετε
DateTimeOriginal,ExposureTime,FNumber,ISOSpeedRatings,FocalLength,LensModelκαι συχνά έναν σειριακό αριθμό κάμερας ή φακού. - GPS tags καταλαμβάνουν έναν δικό τους κατάλογο, με γεωγραφικό πλάτος, μήκος, υψόμετρο και χρονική σήμανση σε UTC.
- XMP, τα XML μεταδεδομένα της Adobe, καταλαμβάνει ένα μόνο tag: τίτλοι, περιγραφές, λέξεις-κλειδιά, αξιολογήσεις με αστέρια, χρωματικές ετικέτες και ιστορικό επεξεργασίας που αναφέρει το λογισμικό που επεξεργάστηκε το αρχείο.
- IPTC, το πρότυπο για εκδόσεις, καταλαμβάνει ένα άλλο tag, με πεδία για by-line, λεζάντα, λέξεις-κλειδιά, πόλη και credit, ενώ ένα προφίλ χρώματος ICC και ένα block πόρων του Photoshop έχουν επίσης από ένα tag.
Αρκετά από αυτά τα πεδία είναι προσωπικά, και ένα TIFF τείνει να τα διατηρεί, επειδή τα TIFF είναι αρχεία-πρωτότυπα που αντιγράφονται και αρχειοθετούνται αντί να επανεξάγονται. Τα Artist, Copyright και το πεδίο δημιουργού στο XMP μπορούν να περιέχουν ένα όνομα. Το HostComputer μπορεί να ονομάζει το μηχάνημα που αποθήκευσε το αρχείο. Οι σειριακοί αριθμοί αναγνωρίζουν μια κάμερα ή έναν φακό· τα GPS tags αναγνωρίζουν ένα μέρος. Τα σαρωμένα έγγραφα αξίζουν μια δεύτερη ματιά: ο κατασκευαστής του σαρωτή, το μοντέλο και η έκδοση του driver καταγράφονται συνήθως μαζί με τη σελίδα.
Πότε να χρησιμοποιείτε TIFF
Το TIFF είναι μορφή για πρωτότυπα και όχι για παράδοση: ένα πρωτότυπο φωτογραφίας που θα συνεχίσετε να επεξεργάζεστε, μια σάρωση για αρχειοθέτηση, γραφικά που θα σταλούν σε εκτυπωτή σε CMYK ή ένα πολύ-σελιδικό έγγραφο. Η συμπίεση χωρίς απώλειες σημαίνει ότι μπορείτε να το αποθηκεύετε ξανά χωρίς να συσσωρεύεται φθορά, και το βάθος bit και οι επιλογές χρώματος αντέχουν σε επαγγελματικά workflows που ένα JPG δεν μπορεί.
Το τίμημα είναι το μέγεθος και η εμβέλεια. Ένα αρχείο TIFF-πρωτότυπο είναι πολλές φορές μεγαλύτερο από το JPG που εξάγεται από αυτό, τα προγράμματα περιήγησης συνήθως δεν εμφανίζουν καθόλου TIFF και ένα ασυνήθιστο TIFF μπορεί να απορριφθεί από λογισμικό που διαβάζει άψογα τα συνηθισμένα. Για φωτογραφίες κατευθείαν από κάμερα, ένα raw αρχείο ή ένα DNG διατηρεί μεγαλύτερο περιθώριο· για πολύ-σελιδικά έγγραφα, ένα PDF είναι πιο εύκολο να ανοιχτεί από άλλους. Κρατήστε το TIFF ως πηγή και δώστε κάτι άλλο προς χρήση.