EPS, Encapsulated PostScript'in kısaltmasıdır. PostScript, Adobe'nin basılı sayfaları tanımlamak için tasarladığı bir programlama dilidir ve bir EPS dosyası, tek bir illüstrasyonu tanımlayan, kendi içinde tam bir PostScript programıdır: encapsulated, yani kendi başına yazdırılmak yerine daha büyük bir belgenin içine yerleştirilmek üzere yazıldığı anlamına gelir. Yirmi yıl boyunca logolar ve illüstrasyonlar matbaalara bu şekilde teslim edildi ve hâlâ pek çok marka kılavuzu bunu kullanır.
Bir EPS sanat eserini nasıl depolar
Bir EPS'in gövdesi koddur. Koordinatlar, eğriler, dolgu ve çizgiler, yığıt tabanlı bir dilde PostScript operatörleri olarak ifade edilir; bu nedenle bir şekli çizmek, bir veri yapısı değil, bir komut dizisidir. Bu da bir EPS'i gerçekten çözünürlükten bağımsız kılar: yazıcının kendi yorumlayıcısı programı kendi çalıştığı çözünürlükte çalıştırır.
İki kural, onun başka bir belgenin içinde kullanılmasını sağlar. İlki, dosyanın üst kısmına yakın bir yerde bulunan ve eserin noktalar cinsinden kapladığı alanı tanımlayan bounding box yorumudur; bu sayede bir sayfa tasarım uygulaması, programı çalıştırmadan ne kadar yer ayıracağını bilir. İkincisi ise isteğe bağlı düşük çözünürlüklü bir önizleme görselidir; böylece sayfa tasarım uygulaması ekranda gri bir dikdörtgen yerine bir şey gösterebilir.
Bir EPS aynı zamanda raster veri de içerebilir ve çoğu zaman içerir: bir Photoshop EPS, PostScript içine sarılmış piksellerdir. Bu nedenle yalnızca uzantıya bakarak bir dosyanın vektör illüstrasyon mu yoksa fotoğraf mı olduğunu anlayamazsınız; bu da baskı öncesi süreçte tekrar eden bir karışıklık nedenidir.
Bir EPS hangi meta verileri taşır
EPS meta verisi, Adobe'nin Belge Yapılandırma Kuralları ile tanımlanan, özel biçimlendirilmiş yorumlar olarak başlık bölümünde bulunur. İki yüzde işareti ile başlarlar ve neredeyse dosyaya yazılmış bir referans mektubu gibi okunurlar.
Neredeyse her zaman göreceğinizler; dört tam sayı koordinat içeren %%BoundingBox, dosyayı üreten uygulama ve sürümünü belirten %%Creator, %%Title ve %%CreationDate'dir. Baskı öncesi dosyalar genellikle, eserin ihtiyaç duyduğu tüm yazı tiplerini listeleyen %%DocumentFonts, %%DocumentNeededResources, dosyanın kimin veya hangi kurum için hazırlandığını belirten %%For ve %%Pages ekler. 2000'lerden itibaren Adobe uygulamalarıyla üretilen dosyalar genellikle belge tanımlayıcıları ve düzenleme geçmişini tutan bir XMP paketi de taşır.
%%DocumentFonts pratik olanıdır: listedeki bir yazı tipi dosyanın basılacağı yerde yoksa çıktı hatalı olur ve bu liste alacağınız tek uyarıdır. %%For ise yeniden kullanımdan önce kontrol edilmesi gereken alandır, çünkü sık sık bir müşterinin adını içerir.
Başlık düz metin olduğu için, bir EPS'i bir metin düzenleyicide açarak bunların tümünü okuyabilirsiniz. Eser görünür olmasa bile meta veri görünür durumdadır.
EPS ne zaman kullanılır
EPS'i, aşağıdaki aşamalardan biri onu gerektirdiğinde kullanın: eski bir baskı öncesi iş akışı, bir matbaanın dosya gereksinimleri veya her zaman bu formatta sunulan bir marka varlık paketi. Bu sınırlar içinde, her zamanki gibi çalışır.
Yeni işler için PDF veya SVG'yi tercih edin. PDF, PostScript'in doğrudan devamıdır, aynı sadakati korur, her yerde düzgün önizlenir ve işlenmesi çok daha güvenlidir; SVG ise web için daha iyi bir seçenektir. EPS'in kayda değer bir saydamlık desteği yoktur, önizlemesi gerçekte basılacak olandan farklı olabilir ve güvenilmeyen bir kaynaktan gelen PostScript programını çalıştırmak hiçbir zaman iç rahatlığıyla yapılan bir şey olmamıştır.