MOV to format filmów QuickTime, wprowadzony przez Apple w 1991 roku z pierwszą wersją QuickTime. Był jednym z pierwszych formatów zdolnych przechowywać zsynchronizowane wideo, audio i inne dane czasowe w jednym pliku, a jego projekt okazał się na tyle udany, że MPEG przyjął go później jako punkt wyjścia dla ISO Base Media File Format, na którym opiera się MP4. Ta historia ma praktyczne znaczenie: MOV i MP4 są pod względem struktury bliskimi kuzynami. MOV jest nadal natywnym formatem nagrywania iPhone'ów i iPadów oraz roboczym formatem programów montażowych Apple, więc większość osób spotyka go albo prosto z telefonu, albo przy eksporcie z edytora.
Jak zbudowany jest plik MOV
MOV jest kontenerem: pudełkiem, nie kompresją. Obraz i dźwięk w środku są kompresowane przez kodek, a to, jaki kodek znajdziesz, wiele mówi o pochodzeniu pliku. Wideo z nowoczesnego iPhone'a to zwykle H.264 lub HEVC z dźwiękiem AAC, oba stratne. Pliki pochodzące z programu montażowego to często ProRes, kodek zaprojektowany tak, aby wytrzymać wielokrotną edycję i ponowne zapisywanie z bardzo niewielką widoczną utratą jakości, kosztem znacznie większych plików. MOV może też zawierać kanał alfa dla przezroczystości oraz osobną ścieżkę z kodem czasowym (timecode), co utrzymuje jego popularność w pracy profesjonalnej.
Wewnętrzna struktura to drzewo bloków, które Apple nazywa atomami, każdy oznaczony czterema znakami. moov to indeks całego filmu, mdat zawiera właściwe media, a każda ścieżka dostaje własne poddrzewo z nagłówkiem i zestawem tabel mapujących czas na pozycje bajtowe. Ponieważ indeks jest oddzielony od danych, plik MOV może odwoływać się do mediów bez ich duplikowania, a przycinanie klipu może sprowadzać się do przepisania tabel zamiast ponownego kompresowania obrazu.
Jakie metadane zawiera plik MOV
Metadane MOV są przechowywane w atomach, a nagranie z telefonu jest jednym z najbogatszych plików wideo, jakie zobaczysz.
- Nagłówek filmu zawiera daty utworzenia i modyfikacji. QuickTime liczy je w sekundach od 1 stycznia 1904 roku, więc źle zapisany plik czasem pokazuje datę z tego roku.
- Nagłówki ścieżek podają wymiary, czas trwania oraz macierz transformacji zapisującą obrót, co pozwala telefonowi oznaczyć klip nagrany w pionie. Nagłówek multimediów każdej ścieżki dodaje kod języka.
- Atom danych użytkownika przechowuje klasyczne tagi QuickTime, których nazwy zaczynają się znakiem praw autorskich: tytuł, autor, wykonawca, komentarz, prawa autorskie, opis oraz oprogramowanie, które zapisało plik.
- Urządzenia Apple dodają własny zestaw kluczy obejmujący producenta aparatu, model aparatu, wersję iOS, datę utworzenia z uwzględnieniem strefy czasowej oraz lokalizację nagrania jako szerokość i długość geograficzną.
- Klip z iPhone'a zwykle zawiera także ścieżkę metadanych z osią czasu, ukryty strumień, który zapisuje odczyty z czujników równolegle z obrazem, a nie jednorazowo dla całego pliku.
- Oprogramowanie Adobe może dodać pakiet XMP, ustrukturyzowany blok tekstowy powtarzający tytuł, autora, prawa autorskie i historię edycji.
Producent aparatu, model, wersja oprogramowania, strefa czasowa i współrzędne to dane osobowe. Razem mówią, gdzie byłeś, kiedy i co trzymałeś w ręku. To pola, które warto usunąć, zanim klip nagrany własnym telefonem trafi do przestrzeni publicznej.
Kiedy używać MOV zamiast MP4
Pozostań przy MOV podczas pracy: to format, z którym aplikacje Apple działają najsprawniej, przenosi ProRes, przezroczystość i timecode i lepiej znosi pełen cykl edycji niż mocno skompresowany plik do dystrybucji. Na MP4 konwertuj dopiero po zakończeniu pracy, gdy plik musi być przesyłany, ponieważ MP4 odtwarza się na większej liczbie urządzeń i w przeglądarkach przy mniejszej liczbie problemów. Gdy oba używają H.264 lub HEVC, konwersja może być prostym remuxe'em, który zmienia tylko „opakowanie” i pozostawia obraz nietknięty.