AVI, Audio Video Interleave ifadesinin kısaltmasıdır. Microsoft, bunu 1992'de Video for Windows paketinin bir parçası olarak tanıttı; bu yazılım, masaüstü bir PC'nin video oynatmasını ilk kez sıradan bir şey haline getirdi. Sonraki on yılın büyük bölümünde, Windows'ta video dosyası denince akla gelen format basitçe AVI idi ve içine çok büyük miktarda içerik kaydedildi: diske aktarılan kamera kasetleri, televizyon kayıtları, ilk web indirmeleri, ekran kayıtları. Güncel kullanım için yerini daha yeni konteynerler almış olsa da, birisi eski bir sabit diski ya da aile videoları dolu bir klasörü açtığında AVI dosyaları halen karşımıza çıkar.
Bir AVI dosyası nasıl oluşturulur
AVI, bir dosyayı etiketli parçalara bölen genel amaçlı bir Microsoft yapısı olan RIFF üzerine kuruludur. Bir üstbilgi listesi, filmi bir bütün olarak ve içindeki her akışı açıklar, büyük bir movi parçası gerçek ses ve video verisini dönüşümlü parçalar halinde tutar ve sondaki bir indeks, oynatıcı ileri geri atlayabilsin diye her parçanın nerede başladığını listeler. Konteynerin kendisi hiçbir sıkıştırma yapmaz. Her akış, codec adını dört karakterlik bir kodla belirtir ve bu kodlar, eski AVI dosyalarının bazen neden oynatılmayı reddettiğini açıklar: DX50 veya XVID gibi etiketler, bilgisayarda artık yüklü olmayan bir sıkıştırma yazılımına işaret edebilir.
Biçimi eskiten iki tasarım kararı vardır. AVI, sabit bir kare hızını, kare başına mikrosaniye cinsinden varsayar; bu nedenle değişken kare hızını veya modern telefon videolarının dayandığı kare başına zaman damgalarını doğal biçimde saklama yolu yoktur ve ses kayması yaygın bir şikayettir. Ayrıca, dosyaların birkaç gigabaytın üzerine çıkabilmesi için daha sonra gelen OpenDML uzantısının etrafından dolanmak zorunda kaldığı bir boyut sınırıyla oluşturulmuştur. AVI, bölümlere gerçek bir destek sunmaz ve altyazıları bir parça olarak hiç desteklemez; bu yüzden bir AVI filmine ait altyazılar neredeyse her zaman videonun yanında ayrı bir dosya olarak gelir.
Bir AVI dosyası hangi metadataları içerir
Dürüst olmak gerekirse: AVI çok az bilgi taşır. Bir kamera modeli veya GPS koordinatları için AVI içinde standart bir yer yoktur, bazı kameralar kendi EXIF verilerini eklese de. Bir raporun size söyleyebileceği şeyler iki gruba ayrılır.
Teknik bilgiler, üstbilgilerden gelir ve her zaman bulunur: genişlik ve yükseklik, kare hızı, toplam kare sayısı, süre, akış sayısı, her biri için codec kodu ve ses için örnekleme hızı, kanal sayısı ve bit hızı.
Açıklayıcı etiketler, varsa, alanları dört harfli adlara sahip, isteğe bağlı bir RIFF bilgi parçasında yer alır. En sık görebileceğiniz alanlar başlık, sanatçı, bir yorum, telif hakkı notu, tür, konu, oluşturma tarihi ve dosyayı yazan yazılımın adıdır. Birçok AVI dosyasında bunların hiçbiri yoktur. Adobe'nin bazı düzenleme programları, kendi icat ettikleri bir parça içinde, başlık, yazar, telif hakkı ve düzenleme geçmişini tutan yapılandırılmış bir metin bloğu olan bir XMP paketini gömer. Bazı kamera üreticileri de, genel amaçlı uygulamaların adlandıramadığı özel parçalar eklemiştir; bu nedenle bir rapor, kendisinin yorumlayamadığı bir şeyi listeleyebilir.
Bir okur olarak sizin için bunun anlamı çoğunlukla iyi haber ve küçük bir uyarıdır. Bir AVI, konumunuzu ya da cihazınızı sızdırıyor olma olasılığı düşüktür. Ancak yazılım alanı ve oluşturma tarihi, dosyanın ne zaman ve neyle oluşturulduğunu hâlâ söyler ve birinin yıllar önce yazdığı herhangi bir başlık ya da yorum hâlâ orada duruyor olabilir.
AVI ne zaman hâlâ mantıklıdır
Bir dosya, değiştirmeden korumak istediğiniz bir orijinal ise ya da yalnızca o biçimi okuyabilen eski bir yazılım tarafından kullanılacaksa, AVI'yi olduğu gibi saklayın. AVI, kayıpsız yakalama için de hâlâ kullanılır; çünkü AVI içindeki kayıpsız bir codec, hiçbir şeyi atmamış, büyük boyutlu bir dosya üretir.
İzlemek, göndermek veya yüklemek istediğiniz her şey için pratik alternatif MP4'tür: aynı kalitede çok daha küçüktür, her yerde oynatılabilir ve AVI'nin tutamadığı zamanlama bilgisini saklayabilir. İçeriğin birden fazla ses dili veya tek dosya içinde toplamak istediğiniz altyazı parçaları varsa, daha iyi seçenek MKV'dir. Dönüştürme, yeniden sıkıştırma anlamına gelir ve bu da az da olsa kalite kaybına yol açar; bu yüzden dosya sizin için önemliyse orijinali saklayın.