Kompresja informuje, w jaki sposób dane w pliku zostały „ściśnięte” lub czy w ogóle zostały skompresowane. To dzięki niej dwa pliki z tym samym obrazem, utworem czy filmem mogą mieć zupełnie różne rozmiary.
Kompresja bezstratna i stratna
Kompresja to zmniejszenie ilości danych, tak aby plik potrzebował mniej bitów niż oryginał, i występuje w dwóch rodzajach.
Kompresja bezstratna wyszukuje powtórzenia i nadmiar statystyczny oraz zapisuje te same informacje w bardziej efektywny sposób. Nic nie jest wyrzucane, więc po rozpakowaniu odzyskujesz każdy oryginalny bit. Tak działa ZIP, a także obrazy PNG, dźwięk FLAC oraz metody LZW i Deflate używane w plikach TIFF.
Kompresja stratna idzie dalej i odrzuca informacje uznane za najmniej istotne: detale kolorów, których oko słabo zauważa, czy dźwięki, których i tak raczej byś nie usłyszał. Oszczędność miejsca jest dużo większa i jest trwała. Różnicę widać na obrazie lub wideo i słychać w pliku audio, gdy porównasz go z oryginałem. Tak działają JPEG, MP3, AAC i H.264. Ponieważ strata jest nieodwracalna, kumuluje się: otwórz stratny plik, edytuj go, zapisz ponownie, a z każdą taką rundą pogorszenie jakości narasta.
Jak wygląda ta wartość
Pole może informować, że nic nie zostało skompresowane, wartością taką jak Uncompressed lub none, albo podawać nazwę użytej metody, zapisaną dokładnie tak, jak definiuje ją dany format pliku. Typowe wartości to na przykład:
JPEGiJPEG (old-style), dwa sposoby zapisu kompresji JPEGLZW,DeflateiPackBits, metody bezstratne stosowane w plikach TIFFDeflated, jedyna metoda, jaką podaje archiwum GZIP- wpisy specyficzne dla producenta w surowych plikach z aparatów, na przykład
Nikon NEF Compressed
Jeden plik może mieć więcej niż jeden wiersz Kompresja, ponieważ plik z obrazem często zawiera małą miniaturę podglądu obok obrazu pełnowymiarowego, a każdy z nich jest kompresowany osobno. W plikach wideo kompresja jest zwykle określona w wierszach kodeków, a nie w polu o nazwie Kompresja.
Dlaczego ma to znaczenie
To kompromis między rozmiarem pliku a jakością, a informacja, po której stronie znajduje się plik, mówi, co możesz z nim jeszcze zrobić. Kompresja stratna jest właściwa do udostępniania, wysyłania i streamingu. Bezstratna jest właściwa do edycji i do wszystkiego, co ma pełnić rolę pliku wzorcowego, bo możesz go zapisywać wielokrotnie bez pogorszenia jakości. Jeśli plik do archiwizacji jest skompresowany stratnie, nie jest prawdziwym plikiem wzorcowym i żadna późniejsza operacja nie przywróci tego, co zostało utracone.
Odpowiada też na pytania o zgodność. Niektóre starsze programy i niektóre procesy przygotowania do druku oczekują prostego nieskompresowanego TIFF-a i odrzucą lub błędnie obsłużą plik skompresowany metodą LZW lub PackBits, więc ten wiersz wyjaśnia, dlaczego plik otwiera się w jednym miejscu, a w innym nie.
Kompresja opisuje sposób przechowywania danych. Nie zawiera żadnych informacji o osobie, miejscu ani urządzeniu.