Pole Creator określa, kto lub co jest odpowiedzialne za plik. Czasem zawiera imię i nazwisko osoby. Równie często zawiera nazwę programu, w którym plik zapisano.
Które pliki go zawierają i skąd pochodzi ta wartość
Mają je dokumenty takie jak PDF, pliki edytorów tekstu i arkusze kalkulacyjne, a także obrazy, e‑booki, pliki audio i wideo. Wypełnia się je na trzy sposoby: ktoś wpisuje nazwę w właściwościach pliku, oprogramowanie kopiuje nazwę zarejestrowaną w nim samym lub na zalogowanym koncie, albo program po prostu zapisuje swoją własną nazwę.
To, co liczy się jako twórca, zależy od pliku. W przypadku obrazu jest to osoba, która zrobiła zdjęcie lub narysowała grafikę. W przypadku dokumentu jest to zwykle osoba, która napisała treść, chociaż wiele dokumentów używa do tego pola „autor”. Decyduje format: EPUB podaje autora w elemencie dc:creator, a w pliku OpenDocument ten sam element wskazuje osobę, która jako ostatnia zmodyfikowała plik. W przypadku pliku audio może to być producent lub osoba, która nagrała materiał, i czasem używa się tego pola zamiast częściej spotykanego pola wykonawcy lub zespołu.
Dokładne brzmienie wiersza mówi, z jakim typem masz do czynienia. Zwykłe Creator oznacza zazwyczaj osobę lub organizację, a Creator Tool lub Creator Software oznacza aplikację. PDF rozdziela to jeszcze bardziej: creator to program, w którym dokument pierwotnie napisano, a producer to program, który przekształcił go w PDF. Pole może też zawierać więcej niż jedno nazwisko, na przykład dla pliku z kilkoma fotografami lub autorami.
Jak wygląda ta wartość
Dowolny tekst, jednego z trzech rodzajów:
- osoba:
Jane Doe - firma, studio, agencja lub instytucja
- aplikacja, na przykład
Adobe Photoshop,Microsoft WordlubGIMP, często z dopisanym systemem operacyjnym i numerem wersji
W wielu plikach pole to pozostaje puste, a w wielu innych zawiera nazwę, która nie ma już nic wspólnego z aktualną zawartością pliku.
Dlaczego ma to znaczenie
To jedno z nielicznych pól metadanych, które wskazuje konkretną osobę, dlatego w pierwszej kolejności jest to pole prywatności. Często zawiera pełne imię i nazwisko, którego osoba je wpisująca nie zamierzała nigdzie publikować, a mimo to przetrwa każde kopiowanie, wysyłanie i udostępnianie. Dwa klasyczne przykłady wycieku to dokument zbudowany na szablonie współpracownika, który wciąż zawiera jego nazwisko, oraz zdjęcie z nazwą zarejestrowaną lata temu w aparacie lub programie do edycji.
Pole jest też ważne dla przypisania autorstwa. Redakcje zdjęć, wydawnictwa i systemy zarządzania zasobami odczytują je w tym celu. Creator nie jest jednak automatycznie właścicielem: prawa do utworu twórczego lub naukowego często należą do innej osoby, firmy lub instytucji, więc traktuj ten wiersz jako informację o tym, kto plik stworzył, a nie o tym, kto nim zarządza.
Wpisy z nazwami aplikacji są wreszcie przydatną informacją historyczną. Wiedza, która aplikacja zapisała plik, często wyjaśnia, dlaczego zachowuje się on w określony sposób, i pomaga wybrać program, który go otworzy. To pole nie ma wpływu na jakość, rozmiar ani odtwarzanie.