W aparacie ISO oznacza ustawienie określające czułość aparatu na światło. Wyższa liczba ISO wymaga mniej światła dla tego samego naświetlenia, a niższa wymaga go więcej. Aparat zapisuje to ustawienie w danych Exif zdjęcia, zwykle w wierszu o nazwie ISO.
ISO to także skrócona nazwa International Organization for Standardization. Ta organizacja publikuje standardy, na przykład kody języków i krajów. Ustawienie w aparacie nosi nazwę od szybkości ISO, którą dla aparatów cyfrowych definiuje standard ISO 12232.
Jak wygląda ta wartość
Wartość jest liczbą całkowitą, na przykład 100 lub 3200. Wyższe liczby oznaczają wyższą czułość:
50lub100: niska czułość do jasnego światła. Aparat potrzebuje dużo światła, a na obrazie jest mało szumu.200do1600: mniej więcej normalny zakres ustawień ISO w aparacie.3200,6400lub12800: wysoka czułość do słabego światła lub bardzo krótkich czasów migawki. Szum jest łatwiej zauważalny.65535: najwyższa liczba, jaką może przechować główny znacznik ISO.
Za każdym razem, gdy liczba ISO się podwaja, aparat potrzebuje o połowę mniej światła dla tego samego naświetlenia. Na przykład 1/250 sekundy przy ISO 200 i 1/500 sekundy przy ISO 400 dają to samo naświetlenie. Przysłona pozostaje taka sama w obu przypadkach.
Skąd pochodzi wartość
Aparat zapisuje tę wartość w chwili wykonania zdjęcia. W standardzie Exif znacznik ma identyfikator 0x8827 i nazwę PhotographicSensitivity. Wersje do Exif 2.21 używały tej samej wartości pod nazwą ISOSpeedRatings, więc możesz też zobaczyć tę nazwę.
Drugi znacznik, SensitivityType, informuje, jakiego rodzaju liczbę zapisał aparat. ISO 12232 definiuje 3 rodzaje: standard output sensitivity, recommended exposure index i ISO speed. Wartość 0 oznacza nieznany typ, na przykład w pliku z aparatu stworzonego dla Exif 2.21 lub wcześniejszej.
Gdy ustawienie osiągnie 65535 lub więcej, główny znacznik zachowuje 65535. Rzeczywista liczba trafia wtedy do większego znacznika, na przykład ISOSpeed lub RecommendedExposureIndex.
Które pliki to zawierają
ISO jest częścią danych Exif zapisywanych przez aparat. Wartość może pojawić się w zdjęciach JPG i HEIC, obrazach TIFF oraz surowych plikach z aparatu, takich jak CR2, NEF i DNG. Pliki PNG i WebP również mogą zawierać dane Exif.
Aparaty mogą też dodawać własne wiersze ISO w tzw. maker notes, których treść zależy od producenta. Pliki Canona, na przykład, mogą zawierać BaseISO i AutoISO, a faktycznie użyte ISO to BaseISO razy AutoISO podzielone przez 100.
Niektóre pliki powtarzają tę wartość także w danych XMP, jako exif:ISOSpeedRatings lub exifEX:PhotographicSensitivity. Dlatego jeden raport może pokazywać kilka wierszy ISO, czasem z różnymi liczbami.
Dlaczego ma to znaczenie
ISO jest jednym z 3 ustawień, które decydują o naświetleniu, obok przysłony i czasu migawki. Odczytanie wszystkich 3 wierszy razem pokazuje, jak wykonano zdjęcie. Wysokie ISO obok krótkiego czasu migawki często wskazuje na słabe oświetlenie, na przykład na halową imprezę sportową.
ISO wpływa też na jakość obrazu. Podniesienie ISO dodaje szum, cyfrowy odpowiednik ziarna filmu. Niektóre aparaty zapisują również ustawienie redukcji szumu przy wysokim ISO, z wartościami takimi jak Standard, Low, Strong lub Off.
Wysoka wartość nie zawsze oznacza, że fotograf sam ją wybrał. Przy Auto ISO aparat sam podnosi ISO, gdy czas migawki staje się zbyt długi, by zrobić dobre zdjęcie.