DNG to skrót od Digital Negative. Jest to surowy format zdjęć opublikowany przez Adobe jako otwarta, udokumentowana alternatywa dla prywatnych formatów raw, które każdy producent aparatów wymyśla dla siebie. Plik raw nie jest jeszcze zdjęciem: to prawie nieprzetworzony odczyt z sensora aparatu, który program musi „wywołać” do postaci obrazu, podobnie jak negatyw filmowy trzeba było naświetlić na papierze. Ponieważ format raw każdego producenta jest tajemnicą handlową, oprogramowanie musi „znać” każdy model aparatu z osobna; DNG powstał, aby to zakończyć. Niektóre aparaty, telefony i drony zapisują DNG bezpośrednio, a darmowy konwerter Adobe zamienia na DNG pliki raw innych producentów.
Jak DNG przechowuje swoje dane
DNG jest w istocie plikiem TIFF, z taką samą strukturą tagów i katalogów. Wewnątrz najważniejsze są dane z sensora. Matryca aparatu nie widzi kolorów: to siatka światłoczułych elementów pod wzorem czerwonych, zielonych i niebieskich filtrów, więc każda pozycja zapisuje jeden kolor. DNG zachowuje tę mozaikę tak, jak została odczytana, zwykle z precyzją 12, 14 lub 16 bitów, zanim zostanie zinterpolowana do pełnokolorowych pikseli. Kompresja jest domyślnie bezstratna, choć istnieje też opcja stratna do mniejszych archiwów.
DNG zawiera także gotowy podgląd JPEG, aby przeglądarki miały co wyświetlić, oraz dane liczbowe potrzebne konwerterowi do interpretacji kolorów tego aparatu: macierze kolorów, źródło światła użyte do pomiarów, poziomy czerni i bieli oraz balans bieli w chwili wykonania zdjęcia. Te znaczniki kalibracyjne są kluczowe: zastrzeżony format raw zakłada, że oprogramowanie już zna dany aparat, podczas gdy DNG opisuje się sam, więc każdy konwerter może go poprawnie wywołać. Ustawienia takie jak balans bieli, kontrast i korekcje obiektywu są zapisywane jako instrukcje, a nie stosowane od razu, dlatego edycja plików raw jest nieniszcząca: zmieniasz „notatki”, a nie samo zdjęcie.
Jakie metadane zawiera DNG
Bardzo dużo, ponieważ DNG jest zarówno fotografią, jak i dokumentem roboczym.
- Tagi TIFF dla podstawowych danych:
Make,Model,Software,DateTime,ArtistiCopyright. - EXIF, standard dla aparatów:
DateTimeOriginal,ExposureTime,FNumber,ISOSpeedRatings,FocalLength,LensModeli często numery seryjne korpusu i obiektywu. - Tagi GPS z szerokością i długością geograficzną, wysokością i znacznikiem czasu w UTC, jeśli aparat lub sparowany telefon je dostarczył.
- Własne tagi DNG: wersja formatu, unikalny ciąg identyfikujący model aparatu, identyfikator danych raw, numer seryjny aparatu oraz
OriginalRawFileName, nazwa pliku, z którego powstał DNG, zachowująca oryginalną nazwę.CR2lub.NEFi jej numerację. - XMP, gdzie oprogramowanie do edycji przechowuje dane opisowe i ustawienia wywoływania: tytuł, opis, słowa kluczowe, ocenę gwiazdkową, etykietę kolorystyczną, informację o prawach oraz wykonane przez ciebie kadrowanie i korekty tonalne. Ponieważ XMP znajduje się wewnątrz DNG, te edycje podróżują razem z plikiem, a nie w osobnym pliku towarzyszącym.
- Maker notes skopiowane z oryginalnego pliku raw, zawierające szczegóły specyficzne dla producenta.
To wszystko sprawia, że DNG jest jednym z najbardziej osobistych plików, z jakimi ma do czynienia fotograf: współrzędne GPS, numery seryjne aparatu i obiektywu, nazwa właściciela (jeśli aparat ją zapisuje), oryginalna nazwa pliku, historia edycji oraz nazwa oprogramowania mogą znajdować się w jednym pliku. Pamiętaj też o wbudowanym podglądzie: to osobne zdjęcie i jeśli zostało zapisane przed kadrowaniem, może nadal pokazywać szerszą scenę.
Kiedy używać DNG
DNG dobrze sprawdza się w archiwizacji i w każdym procesie pracy, który woli mieć do czynienia z jednym formatem raw zamiast z wieloma. Zachowuje pełną rozpiętość tonalną pliku raw, dzięki czemu możesz odzyskać przepalone niebo, skorygować balans bieli lub rozjaśnić głębokie cienie, a jednocześnie jest otwarcie udokumentowany, zazwyczaj nieco mniejszy niż oryginał producenta i samowystarczalny, z edycjami i słowami kluczowymi zapisanymi w środku.
W porównaniu z natywnym formatem raw aparatu kompromis dotyczy kontroli versus kompletności: konwersja do DNG może pominąć lub ukryć dodatki specyficzne dla producenta, oryginalne oprogramowanie producenta może nie przyjąć przekonwertowanego pliku, a do każdego importu dochodzi dodatkowy krok, więc fotografowie polegający na oprogramowaniu producenta aparatu zwykle zachowują oryginał. W porównaniu z JPG plik raw musi zostać wywołany, zanim ktokolwiek będzie mógł go użyć, i jest wielokrotnie większy, więc traktuj DNG jako negatyw, a JPG eksportuj wtedy, gdy zdjęcie trzeba udostępnić.