Format pliku

JPG - obraz JPEG

JPG to skompresowany format obrazu, którego używa prawie każdy aparat, telefon i strona internetowa do zdjęć. Spotykasz go za każdym razem, gdy robisz, pobierasz lub dołączasz obraz.

.jpg

Plik JPG to fotografia zapisana z użyciem kompresji JPEG. JPEG jest standardem opublikowanym przez Joint Photographic Experts Group, komitet powołany przez międzynarodowe organizacje normalizacyjne ISO i ITU. Stał się domyślnym sposobem zapisywania zdjęć praktycznie wszędzie: w aparatach, telefonach, na stronach internetowych i w załącznikach e‑mail. Rozszerzenie zapisuje się zarówno jako .jpg, jak i .jpeg i oznacza to samo. Wersja trzyliterowa istnieje tylko dlatego, że starsze wersje systemu Windows dopuszczały maksymalnie trzy znaki.

Ściśle rzecz biorąc, JPEG jest metodą kompresji, a plik, który ją otacza, jest kontenerem: JFIF lub, gdy zapisuje go aparat, plikiem Exif. W praktyce każda przeglądarka traktuje je wszystkie jako JPG, podobnie jak raport metadanych.

Jak JPG zapisuje swój obraz

JPEG jest stratny, co oznacza, że odrzuca część informacji, aby zmniejszyć rozmiar pliku. Dzieli obraz na małe bloki, opisuje każdy blok jako zestaw wartości częstotliwości, a następnie zaokrągla te wartości: mocno dla drobnych szczegółów, których oko ledwie rejestruje, łagodnie dla dużych kształtów, które zauważa. Suwak jakości w edytorze steruje tym, jak mocne jest to zaokrąglanie. Większość plików JPG zapisuje też kolor w połowie rozdzielczości jasności, ponieważ ludzki wzrok znacznie bardziej zauważa zmiany jasności niż zmiany koloru.

W codziennym użyciu liczą się dwie konsekwencje. Szczegół, który został odrzucony, nie może wrócić, więc każdy kolejny zapis pogarsza jakość, a wielokrotna edycja tego samego JPG-a pozostawia przy krawędziach i tekście blokowe smugi. JPEG nie obsługuje też przezroczystości: nie da się oznaczyć piksela jako przezroczysty, więc logo zapisane jako JPG ma zawsze jednolite tło.

Jakie metadane zawiera JPG

Metadane to informacje o zdjęciu, które podróżują w pliku obok pikseli. JPEG przechowuje je w oznaczonych segmentach blisko początku pliku, a jedno zdjęcie często zawiera naraz kilka różnych standardów metadanych.

  • EXIF, Exchangeable Image File Format, to to, co zapisuje aparat lub telefon. Można spodziewać się pól Make i Model, DateTimeOriginal, ExposureTime, FNumber, ISOSpeedRatings, FocalLength, Flash, LensModel, Software oraz Orientation, czyli flagi informującej przeglądarkę, że ma obrócić zdjęcie.
  • Tagi GPS są częścią EXIF, ale znajdują się w osobnej grupie: GPSLatitude, GPSLongitude, GPSAltitude i znacznik czasu w UTC. Razem wskazują, gdzie wykonano zdjęcie, często z dokładnością do kilku metrów.
  • IPTC to starszy standard wydawniczy używany w fotografii prasowej i stockowej, z polami takimi jak By-line, Caption, Keywords, City, Country i Credit.
  • XMP to nowszy schemat Adobe, przechowywany jako blok tekstu XML. Zawiera informacje o autorze, tytule, opisie, słowach kluczowych, ocenach gwiazdkowych i etykietach kolorów, a często także historię edycji z nazwami programów, które modyfikowały plik.
  • Profil kolorów ICC może być osadzony, aby opisać, jak zapisane liczby odwzorowują się na rzeczywiste kolory.
  • Miniatura jest zwykle dołączona jako osobny, mały plik JPEG.

Część z tych pól ma charakter osobisty. Współrzędne GPS mogą wskazać dokładnie Twój dom. Make, Model oraz, w niektórych aparatach, numer seryjny korpusu lub obiektywu identyfikują Twój sprzęt, a Artist, Copyright, nazwa właściciela i pole XMP creator mogą zawierać Twoje imię i nazwisko. Warto osobno wspomnieć o osadzonej miniaturze: niektóre edytory aktualizują główny obraz, a starą miniaturę zostawiają bez zmian, więc przycięte zdjęcie może nadal zawierać małą kopię tego, co zostało wycięte.

Kiedy używać JPG

JPG jest właściwym wyborem dla fotografii, które ludzie mają oglądać, wysyłać lub publikować. Obrazy ciągłotonowe z łagodnymi przejściami tonalnymi są dokładnie tym, do czego zaprojektowano tę kompresję, więc niewielka utrata szczegółów pozostaje niewidoczna, a oszczędność miejsca jest ogromna. To zły wybór dla zrzutów ekranu, grafiki liniowej, diagramów i wszystkiego, co zawiera tekst, ponieważ ostre krawędzie są tym, z czym JPEG radzi sobie najgorzej, a także dla wszystkiego, co wymaga przezroczystego tła.

Oczywistą alternatywą jest PNG, który zachowuje każdy piksel i obsługuje przezroczystość, ale tworzy znacznie większe pliki dla fotografii. Jeśli edytujesz, przechowuj bezstratny plik główny, na przykład PNG, TIFF lub surowy plik z aparatu, a JPG eksportuj dopiero na końcu.