Przysłona to otwór w obiektywie aparatu, który przepuszcza światło na matrycę. W codziennym języku angielskim słowo to oznacza dowolny otwór, na przykład dziurę, szczelinę lub szparę.
W pliku ze zdjęciem przysłona to otwór obiektywu, z jakim aparat zrobił to zdjęcie. Aparat zapisuje go w danych EXIF jako liczbę przysłony, na przykład f/2.8. Dane EXIF przechowują liczbę przysłony razem z czasem naświetlania i ustawieniem ISO.
Dlaczego mniejsza liczba oznacza większy otwór
Liczba przysłony to ogniskowa obiektywu podzielona przez średnicę otworu. Gdy otwór się rozszerza, dzielisz przez większą liczbę, więc liczba przysłony się zmniejsza.
Dlatego f/2.8 oznacza szerszy otwór niż f/8. Niższa liczba wpuszcza do aparatu więcej światła, a wyższa liczba wpuszcza go mniej. Fotografowie nazywają te liczby także „wartościami przysłony” (f-stops).
Jak wyglądają wartości
Standardowe liczby przysłony, zwane pełnymi wartościami przysłony, tworzą ustaloną serię. Każdy krok do wyższej liczby wpuszcza o połowę mniej światła, a liczba przysłony rośnie w przybliżeniu 1,4 raza:
f/1.4,f/2if/2.8: szerokie otwory, które wpuszczają dużo światłaf/4if/5.6: środek seriif/8if/11: małe otwory, które utrzymują ostrość na pierwszym planie i w tlef/16,f/22if/32: bardzo małe otwory, które wpuszczają mało światła
Aparat może też zapisywać wartości pomiędzy tymi pełnymi wartościami przysłony, na przykład f/4.5. Plik przechowuje liczbę jako ułamek złożony z 2 liczb całkowitych. Na przykład plik przykładowy w specyfikacji EXIF zapisuje 4/1 dla f/4.
Drugi znacznik, ApertureValue, może przechowywać to samo ustawienie w skali zwanej APEX. W tej skali 4 oznacza f/4, a 5 oznacza f/5.6. Czytniki metadanych, takie jak ExifTool, także pokazują tę wartość jako liczbę przysłony.
Jak przysłona zmienia zdjęcie
Przysłona pełni 2 funkcje. Kontroluje, ile światła dociera do matrycy, oraz jak duża część sceny jest ostra. Ten ostry obszar od bliska do daleka nazywa się głębią ostrości.
Szeroki otwór, z niską liczbą, daje małą głębię ostrości. Główny motyw pozostaje ostry, a tło jest rozmyte, więc fotografowie portretowi często używają szerokiego otworu.
Mały otwór, z wysoką liczbą, daje dużą głębię ostrości. Fotografowie krajobrazu używają małego otworu, aby zachować ostrość szczegółów w całym kadrze.
Ani niska, ani wysoka liczba nie jest lepsza w każdej sytuacji. Niska liczba pomaga, gdy jest mało światła, a wysoka pomaga, gdy cała scena musi być ostra.
Przysłona nigdy nie działa samodzielnie. Razem z czasem naświetlania i ISO decyduje, jak jasne wyjdzie zdjęcie. Głębia ostrości zależy też od ogniskowej i odległości do fotografowanego obiektu.
Inny znacznik zapisuje, jak aparat ustawił ekspozycję. Jeśli fotograf wybrał priorytet przysłony, znacznik ExposureProgram ma wartość 3, którą ExifTool pokazuje jako Aperture-priority AE.
Które pliki to zawierają
Przysłona jest częścią danych EXIF zapisywanych przez aparaty cyfrowe. JPG, HEIC i TIFF mogą ją przechowywać, podobnie jak surowe pliki, takie jak CR2, NEF, ARW i DNG.
Główny znacznik to FNumber o identyfikatorze 0x829D. Standard EXIF oznacza go jako opcjonalny, więc w niektórych plikach go nie ma. Metadane XMP mogą przechowywać te same wartości w polach o tych samych nazwach.
Powiązany znacznik, MaxApertureValue, zapisuje najmniejszą liczbę przysłony obiektywu, czyli jego najszerszy otwór. Obiektyw zmiennoogniskowy może mieć inny najszerszy otwór na każdym końcu zakresu ogniskowych. Znacznik LensSpecification przechowuje obie te wartości.