MP3 ialah format audio termampat yang menjadikan muzik digital mudah alih. Nama penuhnya ialah MPEG-1 Audio Layer III. Ia lahir daripada bertahun-tahun penyelidikan di Fraunhofer Institute for Integrated Circuits di Jerman, bersama rakan universiti dan industri, dan diterbitkan sebagai sebahagian daripada piawaian MPEG-1 oleh Moving Picture Experts Group pada awal 1990-an. Layer III ialah yang paling canggih daripada tiga lapisan audio dalam piawaian itu, dan ia mengecilkan sebuah lagu kepada saiz yang sambungan dailan benar-benar boleh pindahkan. Dalam beberapa tahun sahaja, sambungan ini telah menjadi singkatan untuk fail muzik, dan masih kekal begitu sehingga kini.
Bagaimana MP3 menyimpan bunyi
MP3 ialah format lossy. Ini bermakna pengekod membuang sebahagian rakaman secara kekal untuk mengecilkan saiz fail, dan tiada pemain boleh memulangkannya semula. Ia berfungsi dengan memecahkan audio kepada blok-blok pendek yang bertindih dan menukarkan setiap blok daripada bentuk gelombang kepada set frekuensi. Model psikoakustik kemudian menilai frekuensi mana yang tidak akan didengari telinga manusia, biasanya kerana bunyi yang lebih kuat di sekitarnya menutupinya, dan memberikan jauh lebih sedikit bit kepada frekuensi tersebut. Hasilnya tidak sama dengan sumber asal, hanya cukup hampir sehingga kebanyakan orang tidak mendengar perbezaannya.
Fail itu sendiri ialah rangkaian bingkai yang ringkas. Setiap bingkai menyimpan bilangan sampel tetap, 1152 dalam varian MPEG-1 yang biasa, iaitu kira-kira 26 milisaat bunyi pada kadar sampel CD. Setiap bingkai bermula dengan pengepala kecilnya sendiri yang memberikan bitrate, kadar sampel dan mod saluran. Sebab itulah anda boleh memotong MP3 di mana-mana dan selebihnya masih boleh dimainkan, dan mengapa fail bitrate berubah-ubah boleh berfungsi sama sekali: pengekod boleh menggunakan lebih banyak data pada bahagian yang padat dan hampir tiada pada bahagian senyap.
Apakah metadata yang dibawa oleh MP3
Bingkai audio tidak mempunyai ruang untuk tajuk lagu, jadi metadata MP3 disimpan dalam tag berasingan yang dilampirkan pada fail. Terdapat dua jenis, dan satu fail boleh mempunyai kedua-duanya. ID3v1 ialah yang lebih lama: 128 bait terakhir fail, dengan slot lebar tetap untuk tajuk, artis, album, ulasan, tahun empat digit dan satu nombor genre. Apa-apa yang lebih panjang akan dipotong begitu sahaja. ID3v2 berada di bahagian depan dan jauh lebih kaya. Ia dibina daripada bingkai yang dinamakan dengan empat huruf, yang biasanya diterjemahkan oleh laporan metadata kepada perkataan untuk anda.
Medan yang paling kerap anda lihat ialah TIT2 (tajuk), TPE1 (artis), TALB (album), TRCK (nombor trek), TCON (genre), tarikh rakaman, COMM (ulasan teks bebas), APIC (imej kulit album terbenam) dan TXXX, yang membenarkan mana-mana program mencipta medan bernama sendiri. Perisian ripping dan tagging mengisi kebanyakan medan ini, jadi apa yang anda lihat selalunya menerangkan perisian sama banyak dengan muzik itu sendiri.
Sebahagiannya bersifat peribadi. TENC merekod siapa atau apa yang mengekod fail dan TSSE tetapan pengekod, supaya laporan boleh menamakan program tepat yang digunakan. Bingkai ulasan kadangkala menyimpan nama sebenar, alamat e-mel atau nota yang dihantar yang terlupa. TOWN dan TPUB menamakan pemegang lesen dan penerbit, bingkai PRIV menyimpan data peribadi yang ditulis oleh satu aplikasi tertentu, dan trek yang dibeli dari kedai boleh membawa pengecam akaun atau pesanan. Kebanyakan pengekod juga menulis pengepala tersembunyi Xing atau LAME dalam bingkai pertama, yang mendedahkan versi pengekod, tetapan dan aras puncak yang diukur. MP3 tiada medan piawai untuk lokasi atau peranti, jadi rakaman yang dibuat pada telefon biasanya mendedahkan app dan cap masa dan bukannya tempat.
Bilakah untuk menggunakan MP3
Pilih MP3 apabila anda mahukan audio yang boleh dimainkan di mana-mana tanpa sebarang masalah, daripada stereo kereta hingga telefon yang berusia sedekad. Tiada format lain yang mempunyai capaian sebegitu. Jika saiz lebih penting daripada keserasian, AAC dan Opus mencapai kualiti yang setara dalam fail yang lebih kecil, kerana kedua-duanya direka kemudian dengan alat yang lebih baik. Jika kualiti audio lebih penting daripada saiz, FLAC dan WAV mengekalkan setiap sampel tanpa perubahan. Dan ingat bahawa pemampatan lossy akan berganda kesannya: menyunting MP3 dan menyimpannya semula akan mengekodkannya sekali lagi, jadi bekerjalah daripada bahan asal terbaik yang anda ada dan eksport ke MP3 sebagai langkah terakhir.