Format pliku

MP4 - wideo MPEG-4 część 14

MP4 to kontener, w którym dziś dostarczana jest prawie każda treść wideo, od nagrań z telefonu po pliki ze streamingu. Łączy w jednym pliku obraz, dźwięk, napisy i metadane.

.mp4

MP4 to format wideo, z którym spotykasz się najczęściej. Jego pełna nazwa to MPEG-4 Part 14, a został zdefiniowany przez Moving Picture Experts Group, to samo międzynarodowe ciało stojące za standardami wideo MPEG. MPEG nie zaczynał od zera: wziął format pliku QuickTime firmy Apple jako podstawę, przekształcił go w ISO Base Media File Format, a następnie zbudował na nim MP4. Dlatego pliki MP4 i MOV są w środku tak podobne. Telefony, aparaty, programy do edycji, serwisy streamingowe i aplikacje do komunikacji przyjęły MP4, dzięki czemu odtwarza się on na niemal każdym twoim urządzeniu.

Jak zbudowany jest plik MP4

MP4 to kontener. Kontener sam niczego nie kompresuje; jest pudełkiem, które przechowuje już skompresowane strumienie i mówi odtwarzaczowi, jak je czytać. Kompresją zajmuje się kodek, a kodekiem w MP4 jest zwykle H.264, H.265 (zwany też HEVC) lub AV1 dla obrazu oraz AAC dla dźwięku. Wszystkie są stratne: usuwają szczegóły, których twoje oczy i uszy prawdopodobnie nie zauważą, i tych szczegółów nie da się odzyskać. Ponowne zapisanie MP4 w edytorze kompresuje go drugi raz i powoduje kolejną niewielką utratę jakości.

W środku plik jest drzewem bloków zwanych boxami lub atomami. Każdy ma czteroliterową nazwę. ftyp na samym początku określa wariant formatu MP4, mdat zawiera surowe skompresowane wideo i audio, a moov jest indeksem mapującym czas odtwarzania na położenia w mdat. Audio i wideo są przeplatane w małych fragmentach, aby odtwarzacz mógł czytać oba naraz. Gdy moov znajduje się na początku pliku, odtwarzanie może ruszyć przed zakończeniem pobierania, co aplikacje nazywają szybkim startem.

Jakie metadane zawiera plik MP4

Metadane MP4 znajdują się w tych samych boxach, więc raport o pliku MP4 łączy informacje techniczne z opisowymi tagami.

  • Nagłówek filmu, mvhd, przechowuje datę utworzenia i modyfikacji, całkowity czas trwania oraz skalę czasu używaną do jego pomiaru.
  • Każda ścieżka ma własne nagłówki z wymiarami, macierzą obrotu, która mówi odtwarzaczowi, czy klip został nagrany bokiem, kodem języka i nazwą handlera.
  • Opisy strumieni podają nazwę kodeka, liczbę klatek na sekundę, bitrate, częstotliwość próbkowania dźwięku i liczbę kanałów.
  • Tagi opisowe znajdują się w bloku danych użytkownika, często nazywanym listą tagów w stylu iTunes. Nazwy pól zaczynają się od znaku praw autorskich, dotyczą tytułu, wykonawcy, albumu, roku, gatunku, komentarza i enkodera, a także grafiki i opisu. Ten blok jest wypełniany, gdy plik pochodzi ze sklepu z muzyką lub wideo.

Część z nich ma charakter osobisty. Telefony zazwyczaj zapisują lokalizację GPS w polu współrzędnych, przechowując szerokość, długość geograficzną i czasem wysokość. Urządzenia Apple dodają własny zestaw kluczy z marką aparatu, modelem, wersją systemu operacyjnego i datą utworzenia wraz ze strefą czasową nagrania. Telefony z Androidem zapisują lokalizację w podobny sposób. Oprogramowanie do edycji i projektowania firmy Adobe może także osadzać pakiet XMP, blok ustrukturyzowanego tekstu powtarzający tytuł, autora, prawa autorskie i historię edycji. Jeśli planujesz opublikować klip nagrany samodzielnie, to właśnie pola urządzenia i lokalizacji warto usunąć.

Kiedy MP4 jest właściwym wyborem

Wybierz MP4 zawsze wtedy, gdy plik ma się odtwarzać w miejscu, nad którym nie masz kontroli: na stronie internetowej, na telefonie, do którego go wysyłasz, na telewizorze, na laptopie klienta. Żaden inny format nie jest tak szeroko obsługiwany, a sprzętowe dekodowanie H.264 jest wbudowane w praktycznie każdy sprzedawany ekran.

Oczywistą alternatywą jest MKV, który przyjmuje więcej ścieżek audio, więcej formatów napisów, rozdziały i dołączone pliki, dzięki czemu lepiej nadaje się do archiwizacji filmu z wieloma wersjami językowymi. MP4 jest celowo węższy i zyskuje na tym pod względem niezawodności. WebM warto wybrać, gdy zależy ci na kodeku wolnym od opłat licencyjnych do użytku w sieci, ponieważ H.264 i HEVC są objęte patentami. A jeśli musisz zmienić tylko „opakowanie”, zastosuj remuks zamiast ponownego kodowania: skopiowanie istniejących strumieni do nowego kontenera nie powoduje żadnej utraty jakości.