MP4, en sık karşılaştığınız video dosyasıdır. Resmi adı MPEG-4 Part 14'tür ve MPEG video standartlarının arkasındaki uluslararası kuruluş olan Moving Picture Experts Group tarafından tanımlanmıştır. MPEG sıfırdan başlamadı: Apple'ın QuickTime dosya formatını temel aldı, bunu ISO Base Media File Format'a dönüştürdü ve onun üzerine MP4'ü inşa etti. Bu yüzden MP4 ve MOV dosyaları içeride birbirine çok benzer. Telefonlar, kameralar, düzenleme programları, yayın servisleri ve mesajlaşma uygulamaları MP4 üzerinde uzlaştı; bu yüzden neredeyse sahip olduğunuz her şeyde oynatılabilir.
Bir MP4 dosyası nasıl oluşturulur
MP4 bir kapsayıcıdır. Kapsayıcı, kendisi hiçbir şeyi sıkıştırmaz; önceden sıkıştırılmış akışları tutan ve bir oynatıcıya bunların nasıl okunacağını söyleyen kutudur. Sıkıştırmayı bir kodek yapar ve bir MP4 içindeki kodek genellikle görüntü için H.264, H.265 (HEVC olarak da adlandırılır) veya AV1, ses için ise AAC'dir. Bunların hepsi kayıplıdır: Gözlerinizin ve kulaklarınızın fark etme ihtimali düşük ayrıntıları atarlar ve o ayrıntılar geri gelmez. Bir MP4'ü bir düzenleyici üzerinden yeniden kaydetmek onu ikinci kez sıkıştırır ve biraz daha kalite kaybettirir.
Dosyanın içinde, kutular veya atomlar denen bloklardan oluşan bir ağaç yapısı vardır. Her birinin dört harfli bir adı bulunur. En baştaki ftyp, bunun hangi tür MP4 olduğunu belirtir, mdat ham sıkıştırılmış video ve sesi tutar ve moov, oynatma süresini mdat içindeki konumlara eşleyen indeks dosyasıdır. Ses ve video, bir oynatıcı her ikisini de aynı anda okuyabilsin diye küçük parçalar halinde iç içe geçirilir. moov dosyanın başında yer aldığında, bu indirmenin tamamlanmasını beklemeden oynatmanın başlayabileceği anlamına gelir; uygulamaların hızlı başlatma dediği şey budur.
Bir MP4 dosyasında hangi meta veriler bulunur
MP4 meta verileri de aynı kutuların içinde yer alır, bu yüzden bir MP4 raporu teknik bilgileri açıklayıcı etiketlerle bir arada sunar.
- Film başlığı
mvhd, oluşturulma ve değiştirilme tarihlerini, toplam süreyi ve bu süreyi ölçmek için kullanılan zaman ölçeğini tutar. - Her parçanın, boyutları içeren kendi başlıkları, bir oynatıcının klibin yan çekilip çekilmediğini anlamasını sağlayan bir döndürme matrisi, bir dil kodu ve bir işleyici adı vardır.
- Akış açıklamaları, kodeğin, kare hızının, bit hızının, ses örnekleme hızının ve kanal sayısının adını verir.
- Açıklayıcı etiketler, genellikle iTunes tarzı etiket listesi olarak adlandırılan bir kullanıcı verisi bloğunda bulunur. Alan adları, başlık alanı, sanatçı, albüm, yıl, tür, yorum ve kodlayıcı ile birlikte kapak görseli ve açıklama alanları gibi, telif hakkı işaretiyle başlar. Bir dosya bir müzik veya video mağazasından geldiğinde doldurulan blok budur.
Bunların bir kısmı kişiseldir. Telefonlar genellikle bir GPS konumunu, enlem, boylam ve bazen de yükseklik olarak saklanan bir koordinat alanına yazar. Apple cihazları, kamera markası, model, işletim sistemi sürümü ve kaydın yapıldığı saat dilimiyle birlikte oluşturulma tarihini taşıyan kendi anahtar setlerini ekler. Android telefonlar da benzer şekilde konum yazar. Adobe'nin düzenleme ve tasarım yazılımları ayrıca başlık, yazar, telif hakkı ve düzenleme geçmişini tekrarlayan, yapılandırılmış metin bloğu olan bir XMP paketi de gömebilir. Kendiniz çektiğiniz bir klibi yayınlamayı planlıyorsanız, kaldırmaya değer alanlar cihaz ve konum alanlarıdır.
MP4 ne zaman doğru seçimdir
Dosyanın sizin kontrolünüzde olmayan bir yerde oynatılması gerekiyorsa, her zaman MP4'ü seçin: gönderdiğiniz bir telefonda, bir web sitesinde, televizyonda, bir müşterinin dizüstü bilgisayarında. Başka hiçbir format bu kadar yaygın desteklenmez ve H.264 için donanımsal çözme yeteneği neredeyse satılan her ekrana yerleştirilmiştir.
Bariz alternatif MKV'dir; daha fazla ses parçasını, daha fazla altyazı formatını, bölümleri ve ekli dosyaları kabul eder ve çok dilli ses parçalarına sahip bir film için daha iyi bir arşiv sunar. MP4 ise kasıtlı olarak daha dar tanımlanmıştır ve buradan güvenilirlik kazanır. Web için telifsiz bir kodek istediğinizde, H.264 ve HEVC patent lisansına tabi olduğu için WebM doğru tercihtir. Ve yalnızca sarmalayıcıyı değiştirmeniz gerekiyorsa, yeniden kodlamak yerine remux yapın: mevcut akışları yeni bir kapsayıcıya kopyalamak hiçbir kalite kaybettirmez.