Aperture ialah bukaan dalam kanta kamera yang membenarkan cahaya lalu ke sensor. Dalam bahasa harian, perkataan ini bermaksud sebarang bukaan, seperti lubang, celah, atau rekahan.
Dalam fail foto, aperture ialah bukaan kanta yang kamera gunakan untuk gambar tersebut. Kamera menulisnya dalam data EXIF sebagai nombor-f, seperti f/2.8. Data EXIF menyimpan nombor-f ini bersama kelajuan pengatup dan tetapan ISO.
Mengapa nombor yang lebih kecil bermaksud bukaan yang lebih besar
Nombor-f ialah panjang fokus kanta dibahagi dengan diameter bukaan. Apabila bukaan menjadi lebih luas, anda membahagi dengan nombor yang lebih besar, jadi nombor-f menjadi lebih kecil.
Sebab itu f/2.8 ialah bukaan yang lebih luas berbanding f/8. Nombor yang lebih rendah membenarkan lebih banyak cahaya masuk ke kamera, dan nombor yang lebih tinggi membenarkan kurang cahaya masuk. Jurugambar juga memanggil nombor ini f-stop.
Bagaimana rupa nilai tersebut
Nombor-f piawai, yang dipanggil f-stop penuh, membentuk satu siri tetap. Setiap langkah ke nombor yang lebih tinggi membenarkan separuh daripada jumlah cahaya, dan nombor-f meningkat dengan faktor kira-kira 1.4:
f/1.4,f/2, danf/2.8: bukaan luas yang membenarkan banyak cahaya masukf/4danf/5.6: bahagian tengah sirif/8danf/11: bukaan kecil yang mengekalkan latar depan dan latar belakang tajamf/16,f/22, danf/32: bukaan sangat kecil yang membenarkan sedikit cahaya masuk
Kamera juga boleh merakam nilai di antara f-stop penuh ini, seperti f/4.5. Fail menyimpan nombor ini sebagai pecahan 2 nombor bulat. Contohnya, fail contoh dalam spesifikasi EXIF menyimpan 4/1 untuk f/4.
Tag kedua, ApertureValue, boleh menyimpan tetapan yang sama pada skala yang dipanggil APEX. Pada skala itu, 4 mewakili f/4 dan 5 mewakili f/5.6. Pembaca metadata seperti ExifTool turut memaparkan nilai ini sebagai nombor-f.
Bagaimana apertur mengubah foto
Aperture mempunyai 2 tugas. Ia mengawal berapa banyak cahaya yang sampai ke sensor, dan ia mengawal berapa banyak bahagian adegan yang kelihatan tajam. Zon tajam dari dekat hingga jauh dipanggil kedalaman medan (depth of field).
Bukaan luas, dengan nombor rendah, memberikan kedalaman medan yang cetek. Subjek kekal tajam dan latar belakang menjadi kabur, jadi jurugambar potret selalunya menggunakan bukaan luas.
Bukaan kecil, dengan nombor tinggi, memberikan kedalaman medan yang dalam. Jurugambar landskap menggunakan bukaan kecil untuk mengekalkan butiran tajam di seluruh bingkai.
Tiada nombor rendah atau tinggi yang sentiasa lebih baik. Nombor rendah membantu apabila cahaya malap, dan nombor tinggi membantu apabila keseluruhan adegan perlu kelihatan tajam.
Aperture tidak berfungsi secara bersendirian. Bersama kelajuan pengatup dan ISO, ia menentukan betapa cerah hasil foto. Kedalaman medan juga bergantung pada panjang fokus dan jarak ke subjek.
Satu lagi tag merekod cara kamera menetapkan dedahan. Jika jurugambar memilih keutamaan aperture, tag ExposureProgram menyimpan 3, yang ditunjukkan ExifTool sebagai Aperture-priority AE.
Fail mana yang membawanya
Aperture ialah sebahagian daripada data EXIF yang ditulis oleh kamera digital. Foto JPG, HEIC, dan TIFF boleh membawanya, begitu juga dengan fail mentah seperti CR2, NEF, ARW, dan DNG.
Tag utama ialah FNumber, dengan ID tag 0x829D. Piawaian EXIF menandainya sebagai pilihan, jadi sesetengah fail tidak menyertakannya. Metadata XMP boleh menyimpan nilai yang sama dalam medan dengan nama yang sama.
Tag berkaitan, MaxApertureValue, merekod nombor-f terkecil bagi kanta, iaitu bukaan paling luasnya. Kanta zum boleh mempunyai bukaan paling luas yang berbeza di setiap hujung julat zumnya. Tag LensSpecification menyimpan kedua-dua nilai ini.