Το WebM είναι μια μορφή βίντεο που παρουσίασε η Google το 2010 με έναν στόχο: βίντεο που να μπορεί να αναπαράγει ένας browser χωρίς να χρειάζεται κανείς να πληρώσει άδεια πατέντας. Τα codecs που χρησιμοποιούνταν τότε στο MP4 καλύπτονταν από πατέντες, κάτι που τα έκανε προβληματικά για browsers ανοικτού κώδικα και για οποιονδήποτε δημοσίευε βίντεο σε μεγάλη κλίμακα. Η Google πήρε το ανοικτό container Matroska, το περιόρισε σε ένα μικρό, αυστηρά ορισμένο υποσύνολο, το συνδύασε με codecs χωρίς δικαιώματα και δημοσίευσε το αποτέλεσμα. Σήμερα το WebM είναι παντού στον ιστό χωρίς οι περισσότεροι να το προσέχουν, και έρχεστε σε άμεση επαφή με τα αρχεία του με δύο τρόπους: κατεβάζοντας ένα βίντεο από έναν ιστότοπο και χρησιμοποιώντας ένα screen ή webcam recorder που τρέχει μέσα σε browser, επειδή αυτή είναι η μορφή στην οποία γράφουν οι browsers.
Πώς συγκροτείται ένα αρχείο WebM
Δομικά, το WebM είναι Matroska με τη λίστα επισκεπτών μικρότερη. Χρησιμοποιεί την ίδια διάταξη EBML, μια δυαδική, φωλιασμένη δομή παρόμοια σε φιλοσοφία με την XML, και την ίδια ιδέα ενός segment που περιέχει tracks και συστάδες από blocks με χρονικές σφραγίδες. Η διαφορά είναι στο τι επιτρέπεται μέσα. Το βίντεο πρέπει να είναι VP8, VP9 ή AV1· ο ήχος πρέπει να είναι Vorbis ή Opus. Όλα αυτά είναι lossy, και τα νεότερα χωρούν περισσότερη ποιότητα στον ίδιο αριθμό bytes με κόστος πιο αργή κωδικοποίηση. Τα VP8 και VP9 μπορούν επίσης να μεταφέρουν κανάλι άλφα, ώστε ένα WebM να έχει πραγματική διαφάνεια, κάτι πολύ χρήσιμο για overlays και animations σε μια ιστοσελίδα.
Επειδή η μορφή ορίζεται τόσο στενά, ένα αρχείο WebM που παίζει κάπου παίζει παντού όπου υποστηρίζεται καθόλου το WebM, και οι browsers μπορούν να το αποκωδικοποιήσουν χωρίς επιπλέον λογισμικό. Η ίδια αυτή στενότητα σημαίνει ότι ένα WebM δεν μπορεί να περιέχει τα πολλά προαιρετικά πρόσθετα που μπορεί να έχει ένα πλήρες αρχείο Matroska.
Τι μεταδεδομένα περιέχει ένα αρχείο WebM
Πολύ λίγα, και αυτό είναι σκόπιμο. Ένα WebM είναι συνήθως από τα πιο «σιωπηλά» αρχεία βίντεο που μπορεί να λάβετε.
Αυτό που υπάρχει με συνέπεια είναι τεχνικό. Οι πληροφορίες segment δίνουν τη διάρκεια και συχνά μια ημερομηνία δημιουργίας σε UTC, καθώς και μια εφαρμογή muxing και μια εφαρμογή εγγραφής: τα ονόματα της βιβλιοθήκης και του προγράμματος που παρήγαγαν το αρχείο. Μια εγγραφή που έγινε σε browser εμφανίζει συνήθως τον browser ως writer, και ένα μετατρεπόμενο αρχείο αναφέρει συνήθως τη βιβλιοθήκη μετατροπής. Κάθε εγγραφή track δηλώνει το codec, τις διαστάσεις σε pixels, τον ρυθμό καρέ όπου αποθηκεύεται, έναν κωδικό γλώσσας και τον αριθμό καναλιών ήχου και το sample rate.
Περιγραφικά tags είναι δυνατά. Το WebM κληρονομεί το σύστημα tags του Matroska, επομένως ένα αρχείο μπορεί να περιέχει έναν τίτλο, έναν καλλιτέχνη, μια περιγραφή ή μια σημείωση του encoder, ομαδοποιημένα ανάλογα με το σε τι αναφέρονται. Στην πράξη συχνά λείπουν, επειδή τα περισσότερα αρχεία WebM παράγονται αυτόματα από έναν ιστότοπο ή έναν browser και όχι επισημασμένα από κάποιο άτομο.
Αυτό που δεν έχει το WebM είναι οποιαδήποτε μεταδεδομένα κάμερας: κανένα block EXIF, καμία μάρκα ή μοντέλο κάμερας, καμία συντεταγμένη GPS, κανένα πεδίο φακού ή έκθεσης. Τίποτα στη μορφή δεν έχει σχεδιαστεί για να καταγράφει πού τραβήχτηκε ένα βίντεο. Υπάρχει όμως κάτι που αξίζει προσοχής. Αν ένα WebM δημιουργήθηκε μετατρέποντας μια εγγραφή από κινητό, η εφαρμογή μετατροπής μπορεί να έχει αντιγράψει τίτλους, ημερομηνίες ή σχόλια από το αρχικό αρχείο, οπότε αξίζει να διαβάζετε την αναφορά αντί να υποθέτετε ότι το αρχείο είναι άδειο.
Οι εγγραφές από browser έχουν μια δική τους ιδιαιτερότητα: το αρχείο γράφεται ενώ η εγγραφή βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, επομένως η διάρκεια μερικές φορές λείπει ή είναι μηδέν. Γι' αυτό ορισμένοι players εμφανίζουν μια εγγραφή οθόνης χωρίς timeline μέχρι το αρχείο να έχει γίνει remuxed.
Πότε να επιλέγετε WebM
Επιλέξτε WebM για βίντεο που τοποθετείτε σε ιστοσελίδα, ειδικά αν θέλετε διαφάνεια ή αν προτιμάτε να μη σκέφτεστε άδειες για codecs. Τα μεγέθη αρχείων για δεδομένη ποιότητα είναι καλά και δεν χρειάζεται plugin.
Το MP4 με H.264 παραμένει η πιο ασφαλής επιλογή για οτιδήποτε φεύγει από τον ιστό: παλαιότερες τηλεοράσεις, set-top boxes, video editors και ορισμένες συλλογές βίντεο σε κινητά το χειρίζονται πιο αξιόπιστα, και η αποκωδικοποίηση σε hardware για αυτό είναι σχεδόν καθολική. Αν χρειάζεστε ένα αρχείο που να λειτουργεί για όλους, το MP4 είναι η σωστή επιλογή· αν ελέγχετε τη σελίδα στην οποία αναπαράγεται, το WebM είναι η πιο ελαφριά και πιο «ελεύθερη» επιλογή.