Ο ψηφιακός ήχος είναι μια μεγάλη λίστα μετρήσεων: το επίπεδο του ήχου, καταγεγραμμένο ξανά και ξανά, χιλιάδες φορές το δευτερόλεπτο. Καθεμία από αυτές τις μετρήσεις ονομάζεται δείγμα (sample). Το Sample Format περιγράφει πώς καταγράφεται ένα δείγμα, πόσα bits χρησιμοποιεί και τι είδους αριθμός είναι.
Σε ποια αρχεία περιέχεται και από πού προέρχεται η τιμή
Το πεδίο ανήκει στα δεδομένα ήχου, επομένως εμφανίζεται σε αρχεία ήχου όπως WAV, FLAC, MP3, AAC και OGG, και στο κομμάτι ήχου αρχείων βίντεο όπως MP4, MOV και MKV. Πολλές αναφορές μεταδεδομένων συντομεύουν το όνομα σε sample_fmt, όπου το fmt είναι απλώς συντομογραφία του format.
Για ασυμπίεστες μορφές όπως το WAV η τιμή είναι μια πραγματική ιδιότητα του αρχείου, επιλεγμένη από τη συσκευή εγγραφής ή το λογισμικό που το αποθήκευσε. Για συμπιεσμένες μορφές περιγράφει τα δείγματα που παράγει ο αποκωδικοποιητής όταν γίνεται αναπαραγωγή του αρχείου, γι' αυτό ένα απλό MP3 συχνά εμφανίζει floating point format, παρόλο που τίποτα στο ίδιο το αρχείο δεν έχει αυτή τη μορφή.
Πώς φαίνονται οι τιμές
Οι τιμές είναι σύντομα codes που αποτελούνται από ένα γράμμα, έναν αριθμό και μερικές φορές ένα τελικό p:
u8- unsigned 8 bits16- signed 16 bits32- signed 32 bitflt- 32 bit floating pointdbl- 64 bit floating points16p,s32p,fltp,dblp- τα ίδια formats, αποθηκευμένα planar
Τα γράμματα δείχνουν το είδος του αριθμού: s για signed ακέραιο που μπορεί να είναι πάνω ή κάτω από το μηδέν, u για unsigned, flt και dbl για floating point numbers, που χειρίζονται πολύ ήσυχα και πολύ δυνατά περάσματα χωρίς clipping και είναι τα formats στα οποία δουλεύουν οι audio editors. Τα ψηφία είναι τα bits ανά δείγμα. Μια αναφορά που δείχνει sample_fmt: s16 σημαίνει ότι κάθε δείγμα είναι signed αριθμός 16 bit, το ίδιο format που χρησιμοποιείται στα audio CDs. Ήχος ηχογραφημένος στα 24 bit συνήθως μεταφέρεται σε format 32 bit, επομένως το s32 είναι πολύ συνηθισμένο.
Το τελικό p σημαίνει planar. Χωρίς αυτό τα κανάλια είναι interleaved, εναλλάσσοντας αριστερό δείγμα, δεξί δείγμα, αριστερό δείγμα. Με αυτό, κάθε κανάλι διατηρείται στο δικό του block. Αυτό δεν αλλάζει αυτό που ακούτε· έχει σημασία μόνο για το λογισμικό που διαβάζει τα δεδομένα.
Γιατί έχει σημασία
Περισσότερα bits ανά δείγμα σημαίνουν πιο λεπτά βήματα ανάμεσα στον πιο ήσυχο και τον πιο δυνατό ήχο που μπορεί να περιγράψει το αρχείο, ώστε να διατηρούνται καλύτερα οι χαμηλές λεπτομέρειες και να υπάρχει λιγότερος αμυδρός κοκκώδης θόρυβος από τη στρογγυλοποίηση. Γι' αυτό τα στούντιο ηχογραφούν στα 24 bit και κάνουν μίξη σε floating point και στη συνέχεια παραδίδουν σε 16 bit.
Επηρεάζει επίσης το μέγεθος. Σε ένα ασυμπίεστο αρχείο, η μετάβαση από 16 bit σε 24 bit κάνει τα δεδομένα ήχου μιάμιση φορά μεγαλύτερα, χωρίς αλλαγή στη διάρκεια ή στο sample rate. Και επηρεάζει τη συμβατότητα: πολλά hardware players, CD burners και παλαιότερα προγράμματα δέχονται μόνο 16 bit ακέραιους, επομένως ένα floating point master συνήθως πρέπει να μετατραπεί πριν αναπαραχθεί παντού. Το πεδίο δεν λέει τίποτα για εσάς, την τοποθεσία σας ή τον εξοπλισμό σας.