Dźwięk cyfrowy to długa lista pomiarów: poziomu dźwięku rejestrowanego raz po raz, tysiące razy na sekundę. Każdy z tych pomiarów nazywa się próbką. Sample Format opisuje, w jaki sposób pojedyncza próbka jest zapisana: ile bitów wykorzystuje i jakiego typu jest to liczba.
Które pliki go zawierają i skąd pochodzi ta wartość
To pole dotyczy danych audio, więc występuje w plikach dźwiękowych takich jak WAV, FLAC, MP3, AAC i OGG oraz w ścieżce dźwiękowej plików wideo takich jak MP4, MOV i MKV. W wielu raportach metadanych nazwa jest skracana do sample_fmt, gdzie fmt to po prostu skrót od format.
W formatach nieskompresowanych, takich jak WAV, wartość jest rzeczywistą własnością pliku, wybraną przez urządzenie nagrywające lub program, który go zapisał. W formatach skompresowanych opisuje próbki, które dekoder wytwarza podczas odtwarzania pliku, dlatego zwykły plik MP3 często zgłasza format zmiennoprzecinkowy, mimo że w samym pliku nic tak nie wygląda.
Jak wyglądają wartości
Wartości to krótkie kody złożone z litery, liczby i czasem końcowego p:
u8- niepodpisana liczba 8-bitowas16- podpisana liczba 16-bitowas32- podpisana liczba 32-bitowaflt- 32-bitowa liczba zmiennoprzecinkowadbl- 64-bitowa liczba zmiennoprzecinkowas16p,s32p,fltp,dblp- te same formaty, zapisane planar
Litery określają typ liczby: s oznacza podpisaną liczbę całkowitą, która może być dodatnia i ujemna, u oznacza liczbę bez znaku, flt i dbl oznaczają liczby zmiennoprzecinkowe, które obsługują bardzo ciche i bardzo głośne fragmenty bez przesterowania i w których pracują edytory audio. Cyfry to liczba bitów na próbkę. Raport pokazujący sample_fmt: s16 oznacza, że każda próbka jest podpisaną liczbą 16-bitową, w tym samym formacie, którego używają płyty CD audio. Dźwięk nagrany w 24 bitach jest zwykle przenoszony w formacie 32-bitowym, więc s32 pojawia się bardzo często.
Końcowe p oznacza planar. Bez niego kanały są przeplatane, na przemian próbka lewego, próbka prawego, próbka lewego kanału. Z nim każdy kanał jest trzymany w osobnym bloku. Nie ma to wpływu na to, co słyszysz; ma znaczenie tylko dla oprogramowania odczytującego dane.
Dlaczego ma to znaczenie
Więcej bitów na próbkę oznacza drobniejsze kroki pomiędzy najcichszym a najgłośniejszym dźwiękiem, jaki plik może opisać, więc ciche detale lepiej się zachowują, a szum od zaokrągleń jest słabszy. Dlatego studia nagrywają w 24 bitach, miksują w formacie zmiennoprzecinkowym, a następnie dostarczają materiał w 16 bitach.
Wpływa to też na rozmiar. W pliku nieskompresowanym przejście z 16 na 24 bity sprawia, że dane audio stają się o połowę większe, bez zmiany długości czy częstotliwości próbkowania. Ma to też wpływ na kompatybilność: wiele odtwarzaczy sprzętowych, nagrywarek CD i starszych programów akceptuje tylko 16-bitowe liczby całkowite, więc materiał w formacie zmiennoprzecinkowym zazwyczaj trzeba przekonwertować, aby odtworzyć go wszędzie. To pole nie mówi nic o Tobie, Twojej lokalizacji ani Twoim sprzęcie.