Plik CR2 to surowa fotografia z aparatu Canon. Surowy oznacza, że plik nie jest gotowym zdjęciem, ale bezpośrednim odczytem światła z matrycy, zachowanym prawie bez zmian, aby ekspozycję, balans bieli i kolor można było ustawić później w programie. Canon nazywa go Canon Raw w wersji 2. Zastąpił wcześniejszy format CRW i był używany w wielu generacjach aparatów EOS; nowsze korpusy Canona zapisują zamiast tego CR3. Canon nigdy nie opublikował pełnej specyfikacji, więc obsługa poza własnym oprogramowaniem Canona opiera się na inżynierii wstecznej.
Jak plik CR2 przechowuje dane
CR2 opiera się na TIFF, formacie obrazu opartym na znacznikach: plik to zestaw katalogów, z których każdy zawiera ponumerowane znaczniki wskazujące dane, które opisują.
Pojedynczy plik CR2 zazwyczaj zawiera więcej niż jeden obraz: podgląd JPEG, aby przeglądarki i ekran aparatu miały co wyświetlić od razu, małą miniaturę oraz właściwy ładunek, czyli dane z matrycy, spakowane bezstratną kompresją pochodzącą od JPEG, tak aby nic nie zostało utracone.
Dane z matrycy są mozaiką, a nie gotową fotografią: każdy punkt światłoczuły znajduje się pod czerwonym, zielonym lub niebieskim filtrem i zapisuje tylko jedną wartość jasności, więc program musi domyślnie wyliczyć brakujące dwa kolory w każdym punkcie, w kroku zwanym demozaikowaniem. Te wartości mają większą precyzję niż osiem bitów na kanał w JPG i właśnie ten zapas jest głównym powodem fotografowania w RAW: pozwala uratować ciemny fragment lub prawie przepalone niebo. Wszystko, co ustawiono w aparacie, w tym styl obrazu, balans bieli i korekcje obiektywu, jest zapisane jako informacja, a nie zastosowane od razu, dlatego oprogramowanie Canona może pokazać zdjęcie dokładnie tak, jak „zamierzał” aparat, podczas gdy inny program może wyświetlić je bardziej płasko.
Jakie metadane zawiera plik CR2
Bardzo dużo, i wyjątkowo wiele z tego jest właściwe tylko Canonowi: oprócz standardowych pól CR2 zawiera duży prywatny blok zwany MakerNote i tu robi się ciekawie.
- Standardowe pola TIFF i EXIF:
MakeiModel,DateTimeOriginal,ExposureTime,FNumber,ISOSpeedRatings,FocalLength,LensModel,FlashiOrientation. - Znaczniki GPS z szerokością, długością geograficzną i wysokością, gdy korpus ma odbiornik lub był sparowany z telefonem albo akcesorium GPS.
- Canon MakerNote, który zapisuje informacje, na które standardowy EXIF nie ma pól: numer seryjny aparatu, nazwę właściciela, jeśli została wpisana w aparacie, numer seryjny obiektywu, wersję firmware, wewnętrzny numer obrazu lub licznik wyzwoleń migawki, wybrane punkty autofokusa, odległość ostrzenia, temperaturę aparatu, ustawienia stylu obrazu i funkcji niestandardowych oraz balans bieli i korekcje obiektywu zastosowane w aparacie.
- Osadzony podgląd, osobny obraz względem danych surowych, który może nie odpowiadać bieżącej edycji.
Kilka z tych danych ma rzeczywiście osobisty charakter. Numer seryjny łączy każde zdjęcie z jednym korpusem aparatu. Licznik wyzwoleń migawki działa jak licznik przebiegu, dlatego kupujący używane korpusy odczytują go z przykładowego pliku. Nazwa właściciela jest imieniem i nazwiskiem, a współrzędne GPS to konkretne miejsce.
Jedna praktyczna uwaga: ponieważ CR2 nie jest udokumentowany, większość programów do edycji nie zapisuje zmian bezpośrednio w nim. Oceny, słowa kluczowe i ustawienia wywoływania są zapisywane w osobnym pliku XMP typu sidecar o tej samej nazwie, leżącym obok CR2. Jeśli po przeniesieniu zdjęcia znikną Twoje oceny, plik sidecar został pominięty, a przekazany komuś plik CR2 może nie zawierać żadnych opisowych metadanych, które dodałeś.
Kiedy używać plików CR2
Tak naprawdę nie wybierasz CR2; wybiera go aparat. Ty decydujesz, czy go zachować. Zachowuj go, gdy zdjęcie jest ważne: RAW daje zapas w zakresie ekspozycji i balansu bieli, którego JPG nie ma, a lepszy konwerter wydany po latach może wyciągnąć z tego samego pliku więcej. Fotografuj w JPG, gdy potrzebujesz gotowych zdjęć od razu i w dużej liczbie.
Rzeczywisty wybór dotyczy przechowywania: CR2 czy DNG. Oprogramowanie Canona rozumie każde pole w CR2, w tym ustawienia z MakerNote, które inne programy ignorują, a plik pozostaje dokładnie taki, jak zapisał go aparat. DNG jest otwarcie udokumentowany, sam opisuje się każdemu konwerterowi, jest często mniejszy i przechowuje edycje oraz słowa kluczowe w samym pliku, ale konwersja może ukryć pewne dodatkowe informacje specyficzne dla Canona. Archiwizowanie oryginalnych CR2 i konwertowanie kopii w razie potrzeby pozwala uniknąć ostatecznego wyboru.