MKV, 2002 yılında Steve Lhomme ve kimsenin sahip olmadığı, hiçbir şeyin kısıtlanmadığı bir video dosyası formatı isteyen bir grup katılımcı tarafından başlatılan, açık bir kapsayıcı format olan Matroska'nın kısaltmasıdır. Adını Rus matruşka bebeğinden alır ve fikri iyi açıklar: Bir Matroska dosyası, içine ne koyarsanız onu tutabilen bir kutudur. MP4, tanımlı bir codec ve özellik kümesini kabul ederken Matroska her şeyi kabul edecek şekilde yazılmıştır; bu nedenle film arşivleri, birden fazla altyazı setine sahip anime'ler ve Blu-ray disklerin sabit diske kopyalanması için tercih edilen format haline gelmiştir. Alt yapısı daha sonra bir internet standardı olarak yayımlanmış, Google da bunun bir alt kümesini WebM'i oluşturmak için yeniden kullanmıştır.
Bir MKV dosyası nasıl oluşturulur
Matroska, EBML üzerine kuruludur; bu, XML'in kompakt bir sürümü gibi çalışan ikili bir yapıdır: her şey bir öğedir, öğeler birbirinin içine yerleşir ve her biri kendi uzunluğunu tanımlar. Bir dosya, başlıktan ve ardından parçaları tutan bir segmentten, arama için bir indeks ve ortamın kendisinden oluşur; ortam da zaman damgalı küçük blok kümelerine bölünmüştür.
MKV kendi başına hiçbir şeyi sıkıştırmaz. İçindeki görüntü genellikle H.264, HEVC, AV1 veya VP9 olur; ses ise AAC, Opus, FLAC, DTS veya Dolby ses gibi formatlarda olabilir. Kapsayıcı ne tuttuğuna aldırmadığı için, tek bir dosya, sıkıştırılmış bir parçanın yanında sıkıştırmasız bir ses parçası, birden fazla dublaj, metin veya bitmap biçiminde zorunlu ve tam altyazı setleri, sahne seçimi için bölüm işaretleri ve ekler taşıyabilir: kapak görseli ya da bir altyazı parçasının doğru görünmesi için ihtiyaç duyduğu tam yazı tipi gibi.
Bir MKV dosyası hangi metadataları taşır
Matroska, metaveriyi iki yerde tutar ve ikisi de raporda görünür.
Segment bilgi bloğu dosyanın kendisini tanımlar. Genel başlığı, süreyi, UTC biçiminde bir oluşturulma tarihini, segment için benzersiz bir tanımlayıcıyı ve iki açıklayıcı alanı tutar: dosyayı üreten kütüphaneyi ve programı, genellikle sürüm numaralarıyla birlikte adlandıran muxing uygulaması ve yazma uygulaması. Ardından her parçanın, bir ad, dil kodu, codec, görüntüleme boyutları ve bir parçayı varsayılan veya zorunlu olarak işaretleyen bayraklar içeren kendi girdisi vardır.
Açıklayıcı metaveri, çoğundan daha yapılandırılmış olan Matroska'nın etiket sistemini kullanır. Etiketler hedefe göre gruplandırılır; böylece bir etiket tüm dosyaya, tek bir parçaya, bir bölüme veya onun üstündeki albüm benzeri bir koleksiyona uygulanabilir ve her etiket bir ad ve bir değerden oluşur. Yaygın adlar büyük harfle yazılır ve en sık karşılaştıklarınız başlık, sanatçı, yayımlanma tarihi, tür, yorum, açıklama, kodlayıcı, parça numarası ve toplam parça sayısıdır. Bir etiket ayrıca hangi dilde yazıldığını da belirtebilir; böylece aynı alan farklı hedef kitleler için birden fazla kez görünebilir.
Matroska'nın normalde taşımadığı şey kamera metaverisidir. Bir EXIF bloğu, kamera modeli ve GPS alanı yoktur; çünkü MKV dosyaları genellikle bir kamera tarafından oluşturulmak yerine başka bir şeyin dönüştürülmesi veya kopyalanmasıyla yapılır. Kişisel izler farklı türdedir: yazma uygulaması hangi programı ve sürümü kullandığınızı söyler, oluşturulma tarihi ne zaman olduğunu belirtir, başlık ve parça adları çoğu zaman orijinal yayının veya diskin adını korur ve bir ek, biri oraya bırakmış olsa bile, herhangi bir dosya olabilir.
Ne zaman MKV tercih edilmeli
Dosya sizin için kalıcıysa MKV kullanın. Birden fazla ses dili olan, arasında geçiş yapmak istediğiniz altyazı parçaları ve bölümleri bulunan bir film için buradaki en uygun kapsayıcıdır ve alışılmadık codec'leri de sorunsuzca kabul eder.
Alternatif MP4'tür ve erişim alanında öne çıkar: tarayıcılar, telefonlar, televizyonlar ve set-top box'lar MP4'ü ek yazılıma gerek duymadan oynatırken, MKV desteği cihaza ve yüklü oynatıcıların sayısına bağlıdır. Mantıklı bir alışkanlık, arşiv için MKV, paylaşmak için MP4 kullanmaktır. İkisi arasında geçiş çoğu zaman yalnızca bir remux işlemidir; iç akışlar, içlerindeki codec'ler MP4'ün kabul ettikleri olduğu sürece, kayıpsız olarak farklı bir sarmalayıcıya kopyalanır.