Sözlük

Pozlama Modu Nedir?

Pozlama modları, bir fotoğrafın enstantane hızını ve diyafram açıklığını kimin ayarladığını belirler. Exif alanı Exposure Mode, pozlamanın Otomatik, Manuel veya Otomatik pozlama serisi (Auto bracket) olup olmadığını kaydeder.

exposure-mode

Pozlama modları, bir fotoğraf için enstantaneyi ve diyaframı kimin seçeceğine karar veren fotoğraf makinesi ayarlarıdır. Bazı modlarda her iki değeri de fotoğraf makinesi seçer, diğerlerinde ise bu değerlerden birini veya her ikisini siz ayarlarsınız.

Pozlama Modu, fotoğraf makinesinin fotoğraf dosyasına yazdığı bir meta veri alanının da adıdır. Bu alan, o karedeki pozlamayı kimin ayarladığını kaydeder: fotoğraf makinesi mi, siz mi. Üçüncü bir değer, otomatik pozlama serisine (bracketing) ait fotoğrafları işaretler.

Kamera pozlama modları: P, S, A ve M

Örneğin Nikon fotoğraf makineleri, harflerle işaretlenmiş 4 pozlama modu sunar:

  • P (programlı otomatik): hem enstantaneyi hem diyaframı fotoğraf makinesi ayarlar.
  • S (enstantane öncelikli otomatik): enstantaneyi siz ayarlarsınız, diyaframı fotoğraf makinesi ayarlar.
  • A (diyafram öncelikli otomatik): diyaframı siz ayarlarsınız, enstantaneyi fotoğraf makinesi ayarlar.
  • M (manuel): hem enstantaneyi hem diyaframı siz ayarlarsınız.

Canon fotoğraf makineleri 2 öncelikli modu Tv (time value) ve Av (aperture value) olarak adlandırır. Nikon, hareketi dondurmak veya bulanıklaştırmak için S modunu önerir. Arka planı bulanıklaştırmak veya ön plan ile arka planı birlikte netlemek için A modunu önerir.

Değerlerin görünümü

Pozlama Modu, Exif etiketi 0xA402 içinde küçük bir tam sayı olarak saklanır. Exif standardı 3 değer tanımlar ve meta veri okuyucusu ExifTool her biri için bir sözcük yazar:

  • 0, Auto olarak yazılır: pozlamayı fotoğraf makinesi ayarlamıştır.
  • 1, Manual olarak yazılır: enstantaneyi ve diyaframı kendiniz ayarlamışsınızdır.
  • 2, Auto bracket olarak yazılır: fotoğraf makinesi farklı pozlamalarda bir dizi kare çekmiştir.

Dolayısıyla bir rapor satırı Exposure Mode: Auto şeklinde olabilir. Sadece poz telafisini değiştirdiyseniz, standart fotoğraf makinesinin hem Auto hem de Manual yazmasına izin verir.

Bracketing ile fotoğraf makinesi aynı sahnenin birkaç kare fotoğrafını farklı pozlamalarla çeker. Örneğin Canon EOS R5, 3 kare çekebilir: standart bir pozlama, daha karanlık bir kare ve daha parlak bir kare. Ayrıca 2, 5 veya 7 kare de çekebilir.

Pozlama Modu, Pozlama Programından nasıl farklıdır

Pozlama Modu alanında P, S veya A için ayrı değerler yoktur. Ayrı bir Exif alanı olan Exposure Program (etiket 0x8822), fotoğraf makinesinin hangi modu kullandığını kaydeder. ExifTool bu alanın değerlerini şöyle yazar:

  • P için Program AE
  • S veya Tv için Shutter speed priority AE
  • A veya Av için Aperture-priority AE
  • M için Manual
  • Hazır programlar için Portrait, Landscape, Action (High speed) ve Creative (Slow speed)

Portre veya gece sahnesi gibi bir sahne ayarı, Scene Capture Type içinde kaydedilebilir. Exif standardı bunun için 4 değer tanımlar: Standard, Landscape, Portrait ve Night scene.

Bunu hangi dosyalar içeriyor

Pozlama Modu bir Exif alanıdır, bu nedenle Exif verisi içeren her dosyada bulunabilir. Buna JPG ve TIFF fotoğraflar, HEIC ve PNG görseller ve CR2 ile DNG gibi birçok ham format dahildir. Bazı AVI ve MOV videolar da Exif verisi taşır.

Exif 2.3 standardı Pozlama Modu alanını, fotoğraf makinelerinin yazması için önerilen bir alan olarak listeler. Exposure Program ise isteğe bağlıdır, bu nedenle bir fotoğraf ilk alanı içerip ikincisini içermeyebilir.

Neden önemli olduğu

Değer, fotoğrafın parlaklığını kimin kontrol ettiğini gösterir. Manual, pozlamayı bir kişinin kontrol ettiğini belirtir; bu durumda çok karanlık veya çok parlak bir sonuç kasıtlı olabilir.

Exif standardı, fotoğraf baskı ve düzenleme yazılımlarına bu değer için bir kılavuz sunar. Auto için yazılım pozlamayı otomatik olarak düzeltmelidir. Manual veya Auto bracket için bu düzeltmeyi atlamalı veya daha küçük yapmalıdır.

Auto bracket ayrıca fotoğrafın bir seriye ait olduğunu gösterir. Hemen önce ve sonrasında çekilen kareleri bulmak için Date Time Original alanını kullanın. Ardından enstantane ve diyafram değerlerini karşılaştırın.