Codec Uzun Adı, bir dosyadaki bir akışta kullanılan codec'in tam, açık yazılmış adıdır. Codec, sesi veya görüntüyü depolama için sıkıştırıp paketleyen ve oynatma sırasında tekrar açan düzenektir; çoğu codec, tam adından çok kısaltmasıyla bilinir.
Değerin kaynağı
Ses ve video dosyaları ile diğer veri akışları bir codec kullanılarak kodlanır ve çözümlenir; bu nedenle ses veya hareketli görüntü içeren her dosyada bir codec bulunur. Bu alanı MP4, MOV, MKV, AVI ve WebM videolarda, ayrıca MP3, AAC, WAV ve FLAC ses dosyalarında görürsünüz ve her akış için bir kez raporlanır. Bir video dosyası genellikle görüntü için bir, ses için bir kayıt gösterir ve altyazı parçasının da kendi kaydı olur.
Buradaki kodlama, verinin daha az yer kaplayıp daha kolay iletilecek şekilde sıkıştırılması ve paketlenmesi anlamına gelir. Şifreleme değildir ve dosyayı hiçbir şekilde korumaz. Ancak dosyanın görüntülenmesi veya oynatılması için diğer tarafta aynı codec'e ya da uyumlu bir çözücüye ihtiyaç duyulduğu anlamına gelir.
Bu alanla ilgili pek çok şeyi açıklayan bir ayrıntı vardır. Dosya genelde codec'i için yalnızca kısa bir tanımlayıcı saklar; örneğin dört karakterlik avc1 kodu gibi. Uzun ad ise dosyayı okuyan yazılım tarafından, kendi bilinen codec listesinden sağlanır. Bu yüzden tam aynı akışı tarif ederken bile programdan programa kullanılan ifadeler biraz farklı olabilir.
Değerlerin görünümü
Uzun adlar açıklayıcıdır ve çoğu zaman bir codec'in bilindiği birden fazla adı beraber listeler:
H.264 / AVC / MPEG-4 AVC / MPEG-4 part 10- tüm adlarıyla birlikte en yaygın kullanılan video codec'iAAC (Advanced Audio Coding)MP3 (MPEG audio layer 3)PCM signed 16-bit little-endian- WAV dosyalarının içinde bulunan, düz sıkıştırılmamış sesMotion JPEG
Uzun adın yanında genellikle aynı akış için kısa codec adını da görürsünüz; örneğin h264 veya aac gibi.
Dosyanız için neden önemli
Oynatma uyumluluğuna karar veren codec'tir, dosya uzantısı değil. .mp4 ile biten bir dosya yalnızca hangi kapsayıcıyı kullandığını, yani akışları tutan kutuyu söyler; iki MP4 dosyası tamamen farklı codec'ler içerebilir. Bu nedenle biri evdeki her telefonda, tarayıcıda ve televizyonda oynarken diğeri siyah ekran ya da sessiz görüntü gösterebilir. Bir şey oynatılmadığında ilk bakmanız gereken yer bu alandır.
Ad, akışın size kalite açısından neye mal olduğunu da gösterir. H.264, AAC ve MP3 kayıplıdır; yani yer kazanmak için ayrıntı atılmıştır ve dosyayı yeniden kaydetmek biraz daha ayrıntı kaybına yol açar. PCM ve FLAC ise sesi eksiksiz korur. Uzun süre saklamayı düşündüğünüz her şey için, codec'i bilmek dosyanın ileride de kolayca açılabilir olup olmadığını ve değilse neye dönüştürmeniz gerektiğini değerlendirmenin yoludur. Bu alan dosyanın yapısını tanımlar ve hiçbir kişisel bilgi içermez.