WebP, Google tarafından web sayfalarını daha hafif hale getirmek için yayınlanmış bir görüntü formatıdır. Kayıplı modu, esasen bir fotoğrafın tek bir video karesi olduğu düşüncesiyle, bir video sıkıştırma formatı olan VP8 içindeki durağan görüntü tekniklerinden yola çıkılarak geliştirilmiştir; ilk sürümden kısa süre sonra kayıpsız mod, saydamlık ve animasyon eklenmiştir. WebP'nin amacı kapsayıcılıktır: JPG, PNG ve animasyonlu GIF'in işini tek bir formatla, üstelik her birini daha az baytla yapmak. Güncel tüm büyük tarayıcılar WebP'yi gösterebildiği için, modern bir web sitesinden kaydedilen görsellerin çoğu .webp dosyası olarak gelir.
Bir WebP resmini nasıl depolar
Bir WebP, etiketli parçalardan (chunk) oluşan bir kaptır ve içindekiler dosyanın nasıl davranacağını belirler; çünkü iki tamamen farklı sıkıştırma motoru vardır:
- Kayıplı WebP, bir video ana karesi gibi çalışır. Her piksel bloğunu komşularından tahmin eder, yalnızca farkı saklar, bu farkı frekans değerlerine dönüştürüp yuvarlar. Bilgi atıldığı için, kayıplı bir WebP orijinal piksellere geri getirilemez ve dosyayı tekrar tekrar kaydetmek hasarı JPG'de olduğu gibi katlayarak artırır.
- Kayıpsız WebP ise tamamen farklı bir yöntemdir. Tüm görüntü boyunca tekrarlanan desenleri ve tekrar eden renkleri arar, yakın zamanda kullandığı renklerin küçük bir önbelleğini tutar ve sonucu sıkı bir biçimde kodlar. Hiçbir bilgi atılmaz, bu nedenle JPG'den çok PNG ile rekabet eder.
Her iki mod da tam bir alfa kanalı taşıyabilir; böylece kısmi saydamlık mümkündür ve saydamlık, renkler kayıplı olsa bile kayıpsız biçimde saklanabilir; bu ikisini bir arada JPG de PNG de sunmaz. Animasyon, aynı kap içinde, her biri kendi zamanlamasına ve tam renge sahip kareler dizisidir; bu da GIF'in 256 renk sınırını ortadan kaldırır. Bilinmeye değer katı bir sınır vardır: Bir WebP, her iki yönde de 16383 pikselden daha büyük olamaz; bu yüzden çok büyük taramalar ve uzun panoramalar sığmaz.
Bir WebP hangi metaveriyi taşır
WebP kendi başına yeni bir meta veri şeması icat etmez. Meta veri, piksellerin yanında saklanan açıklayıcı bilgilerdir ve WebP konteyneri bunları, mevcut standartları taşıyan isteğe bağlı parçalarda tutar. Bir rapor, hangileri varsa onları gösterir:
- Bir EXIF parçası; bir JPG'de bulacağınızla aynı kamera bloğunu içerir:
Make,Model,DateTimeOriginal,ExposureTime,FNumber,ISOSpeedRatings,FocalLength,LensModelveOrientation, ayrıca enlem, boylam ve yükseklik içeren GPS grubu. - Adobe'nin XML meta verisini taşıyan bir XMP parçası: oluşturan, başlık, açıklama, anahtar kelimeler, puanlar, hak beyanları ve düzenleme geçmişi.
- Sayıların ait olduğu renk uzayını tanımlayan bir ICC profili parçası.
Daha eski bir yayıncılık standardı olan IPTC için ayrılmış bir alan yoktur; bu yüzden IPTC alanları, WebP'ye dönüştürmede yalnızca dönüştürücü onları XMP olarak yeniden yazarsa korunur.
Pratik açıdan bakıldığında, bir WebP çoğu zaman büsbütün boştur. Komut satırı ve sunucu tarafı kodlayıcılar, aksi açıkça söylenmedikçe meta veriyi atar ve bir web sitesi tarafından otomatik işlenen görseller genellikle hiçbir bilgi eklenmeden çıkar. Ancak bu bir garanti değildir. Meta veriyi koruyan bir dönüştürücüyle telefon fotoğrafından üretilmiş bir WebP, orijinal kamera modelini, çekim zamanını ve GPS koordinatlarını aynen taşır. Bir dosya önemliyse, dönüştürmenin her şeyi temizlediğini varsaymak yerine raporu okuyun.
WebP ne zaman kullanılmalı
WebP'yi, tasarlandığı yer olan web sitelerindeki görseller için kullanın: Aynı görsel için daha az bayt, saydamlık, fotoğraflar ve kısa animasyonların hepsi tek bir formatla yönetilir. Kayıplı WebP, JPG'nin yerini alır; kayıpsız WebP, düz grafiklerde PNG'nin; animasyonlu WebP ise çok daha iyi renklerle animasyonlu GIF'in.
Tarayıcı dışında WebP daha zayıf bir tercihtir. Masaüstü uygulamaları, baskı iş akışları, ofis yazılımları ve daha eski cihazlar dosyayı açamayabilir; bu nedenle bir WebP, e-posta ile göndermek ya da yazıcıya yollamak için kullanışsızdır ve orada JPG ile PNG güvenli seçenek olarak kalır. Mevcut bir JPG'yi kayıplı WebP'ye dönüştürmek, zaten bir kez ayrıntı kaybetmiş bir görüntüyü yeniden kodlamak anlamına gelir; ikinci geçiş, ilkine ek olarak kalite kaybettirir. Size teslim edilmiş bir dosya yerine, elinizdeki en iyi orijinalden dönüştürün.